قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ فُرَاتٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ أَبِي سَرِيحَةَ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غُرْفَةٍ وَنَحْنُ تَحْتَهَا نَتَحَدَّثُ قَالَ فَأَشْرَفَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا تَذْكُرُونَ قَالُوا السَّاعَةَ قَالَ إِنَّ السَّاعَةَ لَنْ تَقُومَ حَتَّى تَرَوْنَ عَشْرَ آيَاتٍ خَسْفٌ بِالْمَشْرِقِ وَخَسْفٌ بِالْمَغْرِبِ وَخَسْفٌ فِي جَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَالدُّخَانُ وَالدَّجَّالُ وَالدَّابَّةُ وَطُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا وَيَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَنَارٌ تَخْرُجُ مِنْ قَعْرِ عَدَنٍ تُرَحِّلُ النَّاسَ فَقَالَ شُعْبَةُ سَمِعْتُهُ وَأَحْسِبُهُ قَالَ تَنْزِلُ مَعَهُمْ حَيْثُ نَزَلُوا وَتَقِيلُ مَعَهُمْ حَيْثُ قَالُواقَالَ شُعْبَةُ وَحَدَّثَنِي بِهَذَا الْحَدِيثِ رَجُلٌ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَنْ أَبِي سَرِيحَةَ لَمْ يَرْفَعْهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَحَدُ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ نُزُولُ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَقَالَ الْآخَرُ رِيحٌ تُلْقِيهِمْ فِي الْبَحْرِ
Abu Sariha (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir balandlikdagi xonada edilar, biz esa uning ostida gaplashib turardik. Rasululloh ﷺ bizga qaradilar va: «Nima haqida gaplashyapsizlar?» dedilar. Ular: «Qiyomat haqida», dedilar. U zot: «Albatta, sizlar oʻnta alomatni koʻrmaguningizcha qiyomat qoim boʻlmaydi: sharqda yer choʻkishi, gʻarbda yer choʻkishi, Arab yarim orolida yer choʻkishi, tutun, Dajjol, Dobba, quyoshning gʻarbdan chiqishi, Yaʼjuj va Maʼjuj hamda Adan tubidan chiqib, odamlarni koʻchiradigan oʻt», dedilar. Shuʼba dedi: Men uni eshitdim, oʻylaymanki, u: «(Oʻsha oʻt) ular qoʻngan joyda ular bilan qoʻnadi va ular qaylula qilgan joyda ular bilan qaylula qiladi», dedi. Shuʼba aytdi: Bu hadisni menga bir kishi Abut Tufayldan, u Abu Sarihadan qilib soʻzlab berdi, ammo uni Nabiy ﷺga koʻtarmadi. Bu ikki kishidan biri: «Iyso ibn Maryamning tushishi», dedi, ikkinchisi esa: «ularni dengizga uloqtiradigan shamol», dedi.Абу Сариҳа (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир баландликдаги хонада эдилар, биз эса унинг остида гаплашиб турардик. Расулуллоҳ ﷺ бизга қарадилар ва: «Нима ҳақида гаплашяпсизлар?» дедилар. Улар: «Қиёмат ҳақида», дедилар. У зот: «Албатта, сизлар ўнта аломатни кўрмагунингизча қиёмат қоим бўлмайди: шарқда ер чўкиши, ғарбда ер чўкиши, Араб ярим оролида ер чўкиши, тутун, Дажжол, Добба, қуёшнинг ғарбдан чиқиши, Яъжуж ва Маъжуж ҳамда Адан тубидан чиқиб, одамларни кўчирадиган ўт», дедилар. Шуъба деди: Мен уни эшитдим, ўйлайманки, у: «(Ўша ўт) улар қўнган жойда улар билан қўнади ва улар қайлула қилган жойда улар билан қайлула қилади», деди. Шуъба айтди: Бу ҳадисни менга бир киши Абут Туфайлдан, у Абу Сариҳадан қилиб сўзлаб берди, аммо уни Набий ﷺга кўтармади. Бу икки кишидан бири: «Ийсо ибн Марямнинг тушиши», деди, иккинчиси эса: «уларни денгизга улоқтирадиган шамол», деди.