حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَاشْتَكَى أَبُو الرَّدَّادِ فَعَادَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فَقَالَ أَبُو الرَّدَّادِ خَيْرُهُمْ وَأَوْصَلُهُمْ مَا عَلِمْتُ أَبُو مُحَمَّدٍ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا اللَّهُ وَأَنَا الرَّحْمَنُ خَلَقْتُ الرَّحِمَ وَشَقَقْتُ لَهَا مِنْ اسْمِي فَمَنْ وَصَلَهَا وَصَلْتُهُ وَمَنْ قَطَعَهَا بَتَتُّهُ
Abu Salama (rahimahulloh) aytdi: Abu Raddod kasal boʻldi, Abdurrahmon ibn Avf uni yoʻqlab bordi. Abu Raddod: «Men bilganimcha, ularning eng yaxshisi va eng koʻp silai rahm qiluvchisi Abu Muhammaddir», dedi. Shunda Abdurrahmon ibn Avf dedi: Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitganman: «Alloh azza va jalla aytdi: ‹Men Allohman, Men Rahmonman; rahmni (qarindoshlikni) yaratdim va unga Oʻz ismimdan (ism) ajratdim. Bas, kim uni ulasa, Men u bilan ulanaman; kim uni uzsa, Men uni butunlay uzaman›».Абу Салама (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Абу Раддод касал бўлди, Абдурраҳмон ибн Авф уни йўқлаб борди. Абу Раддод: «Мен билганимча, уларнинг энг яхшиси ва энг кўп силаи раҳм қилувчиси Абу Муҳаммаддир», деди. Шунда Абдурраҳмон ибн Авф деди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитганман: «Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Мен Аллоҳман, Мен Раҳмонман; раҳмни (қариндошликни) яратдим ва унга Ўз исмимдан (исм) ажратдим. Бас, ким уни уласа, Мен у билан уланаман; ким уни узса, Мен уни бутунлай узаман›».