حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ حَدَّثَنِي ابْنُ عُمَرَ قَالَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْفَتْحِ قَضَوْا طَوَافَهُمْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ الْبَيْتَ فَغَفَلَ عَنْهُ ابْنُ عُمَرَ فَلَمَّا أُنْبِئَ بِدُخُولِهِ أَقْبَلَ يَرْكَبُ أَعْنَاقَ الرِّجَالِ فَدَخَلَ يَقْتَدِي بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ يُصَلِّي فَتَلَقَّاهُ عِنْدَ الْبَابِ خَارِجًا فَسَأَلَ بِلَالًا الْمُؤَذِّنَ كَيْفَ صَنَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ دَخَلَ الْكَعْبَةَ قَالَ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ حِيَالَ وَجْهِهِ ثُمَّ دَعَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ سَاعَةً ثُمَّ خَرَجَ
Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Fath kuni boʻlganda, odamlar Bayt hamda Safo va Marva tavofini ado etdilar. Soʻng Nabiy ﷺ Baytga kirdilar, Ibn Umar esa bundan gʻofil qoldi. U zotning kirganlaridan xabar topgach, kishilarning boʻyinlaridan oshib kelaverdi va Nabiy ﷺ qanday namoz oʻqishlariga ergashish uchun kirdi, ammo u zotni eshik oldida chiqib kelayotgan holda uchratdi. Shunda muazzin Biloldan: «Nabiy ﷺ Kaʼbaga kirganlarida nima qildilar?» deb soʻradi. U: «Yuzlari roʻparasida ikki rakat namoz oʻqidilar, soʻng bir muddat Alloh azza va jallaga duo qildilar, keyin chiqdilar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Фатҳ куни бўлганда, одамлар Байт ҳамда Сафо ва Марва тавофини адо этдилар. Сўнг Набий ﷺ Байтга кирдилар, Ибн Умар эса бундан ғофил қолди. У зотнинг кирганларидан хабар топгач, кишиларнинг бўйинларидан ошиб келаверди ва Набий ﷺ қандай намоз ўқишларига эргашиш учун кирди, аммо у зотни эшик олдида чиқиб келаётган ҳолда учратди. Шунда муаззин Билолдан: «Набий ﷺ Каъбага кирганларида нима қилдилар?» деб сўради. У: «Юзлари рўпарасида икки ракат намоз ўқидилар, сўнг бир муддат Аллоҳ азза ва жаллага дуо қилдилар, кейин чиқдилар», деди.