حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْفَتْحِ وَهُوَ عَلَى نَاقَةٍ لِأُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ فَأَنَاخَ يَعْنِي بِالْكَعْبَةِ ثُمَّ دَعَا عُثْمَانَ بْنَ طَلْحَةَ بِالْمِفْتَاحِ فَذَهَبَ يَأْتِيهِ بِهِ فَأَبَتْ أُمُّهُ أَنْ تُعْطِيَهُ فَقَالَ لَتُعْطِيَنَّهُ أَوْ يَخْرُجُ بِالسَّيْفِ مِنْ صُلْبِي فَدَفَعَتْهُ إِلَيْهِ فَفَتَحَ الْبَابَ فَدَخَلَ وَمَعَهُ بِلَالٌ وَعُثْمَانُ وَأُسَامَةُ فَأَجَافُوا الْبَابَ عَلَيْهِمْ مَلِيًّا قَالَ ابْنُ عُمَرَ وَكُنْتُ رَجُلًا شَابًّا قَوِيًّا فَبَادَرْتُ النَّاسَ فَبَدَرْتُهُمْ فَوَجَدْتُ بِلَالًا قَائِمًا عَلَى الْبَابِ فَقُلْتُ أَيْنَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بَيْنَ الْعَمُودَيْنِ الْمُقَدَّمَيْنِ وَنَسِيتُ أَنْ أَسْأَلَهُ كَمْ صَلَّى
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Fath kuni Usoma ibn Zaydning tuyasi ustida (Makkaga) kirdilar va Kaʼba oldida (tuyani) choʻktirdilar. Soʻng Usmon ibn Talhani kalit uchun chaqirdilar. U kalitni olib kelgani bordi, ammo onasi uni berishdan bosh tortdi. Shunda u: «Yo uni berasan, yoki bu qilich belimdan chiqadi», dedi. Bas, u kalitni unga topshirdi, u esa eshikni ochdi va (Nabiy ﷺ) kirdilar; u zot bilan birga Bilol, Usmon va Usoma ham (kirdilar) hamda eshikni ancha vaqt oʻzlariga yopib qoʻydilar. Ibn Umar dedi: Men baquvvat yosh yigit edim, odamlardan oldin oshiqdim va ulardan oʻzib ketdim, Bilolni eshik oldida turgan holda topdim. Men: «Rasululloh ﷺ qayerda namoz oʻqidilar?» dedim. U: «Old tomondagi ikki ustun oʻrtasida», dedi. Men esa undan necha (rakat) oʻqiganlarini soʻrashni unutibman.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Фатҳ куни Усома ибн Зайднинг туяси устида (Маккага) кирдилар ва Каъба олдида (туяни) чўктирдилар. Сўнг Усмон ибн Талҳани калит учун чақирдилар. У калитни олиб келгани борди, аммо онаси уни беришдан бош тортди. Шунда у: «Ё уни берасан, ёки бу қилич белимдан чиқади», деди. Бас, у калитни унга топширди, у эса эшикни очди ва (Набий ﷺ) кирдилар; у зот билан бирга Билол, Усмон ва Усома ҳам (кирдилар) ҳамда эшикни анча вақт ўзларига ёпиб қўйдилар. Ибн Умар деди: Мен бақувват ёш йигит эдим, одамлардан олдин ошиқдим ва улардан ўзиб кетдим, Билолни эшик олдида турган ҳолда топдим. Мен: «Расулуллоҳ ﷺ қаерда намоз ўқидилар?» дедим. У: «Олд томондаги икки устун ўртасида», деди. Мен эса ундан неча (ракат) ўқиганларини сўрашни унутибман.