حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَقْبَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْفَتْحِ وَهْوَ مُرْدِفٌ أُسَامَةَ عَلَى الْقَصْوَاءِ. وَمَعَهُ بِلاَلٌ وَعُثْمَانُ بْنُ طَلْحَةَ حَتَّى أَنَاخَ عِنْدَ الْبَيْتِ، ثُمَّ قَالَ لِعُثْمَانَ " ائْتِنَا بِالْمِفْتَاحِ "، فَجَاءَهُ بِالْمِفْتَاحِ فَفَتَحَ لَهُ الْبَابَ، فَدَخَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأُسَامَةُ وَبِلاَلٌ وَعُثْمَانُ، ثُمَّ أَغْلَقُوا عَلَيْهِمِ الْبَابَ، فَمَكَثَ نَهَارًا طَوِيلاً ثُمَّ خَرَجَ، وَابْتَدَرَ النَّاسُ الدُّخُولَ، فَسَبَقْتُهُمْ فَوَجَدْتُ بِلاَلاً قَائِمًا مِنْ وَرَاءِ الْبَابِ فَقُلْتُ لَهُ أَيْنَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ صَلَّى بَيْنَ ذَيْنِكَ الْعَمُودَيْنِ الْمُقَدَّمَيْنِ. وَكَانَ الْبَيْتُ عَلَى سِتَّةِ أَعْمِدَةٍ سَطْرَيْنِ، صَلَّى بَيْنَ الْعَمُودَيْنِ مِنَ السَّطْرِ الْمُقَدَّمِ، وَجَعَلَ باب الْبَيْتِ خَلْفَ ظَهْرِهِ، وَاسْتَقْبَلَ بِوَجْهِهِ الَّذِي يَسْتَقْبِلُكَ حِينَ تَلِجُ الْبَيْتَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِدَارِ، قَالَ وَنَسِيتُ أَنْ أَسْأَلَهُ كَمْ صَلَّى وَعِنْدَ الْمَكَانِ الَّذِي صَلَّى فِيهِ مَرْمَرَةٌ حَمْرَاءُ.
(Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺ Fath yili — Usoma(ni) Qasvoʼ (tuya) ustida ortiga mingashtirgan holda — keldilar; u zot bilan Bilol va Usmon ibn Talha bor edi, to u zot Bayt(Kaʼba) yonida (tuyani) choʻktirdilar. Soʻng Usmonga: «Bizga kalitni keltir», dedilar. U unga kalitni keltirdi, u zotga eshikni ochdi. Paygʻambar ﷺ, Usoma, Bilol va Usmon (ichga) kirdilar, soʻng eshikni oʻzlariga (ichdan) yopdilar. U zot uzoq kunduz (vaqt) turdilar, soʻng chiqdilar. Odamlar kirishga shoshildi. Men ulardan oldin (kirib), Bilolni eshik ortida tik turgan holda topdim. Men unga: «Rasululloh ﷺ qaerda namoz oʻqidilar?» dedim. U: «Mana bu oldindagi ikki ustun orasida oʻqidilar», dedi. Bayt olti ustun ustida — ikki qator (edi); u zot oldindagi qatordan ikki ustun orasida oʻqidi; Bayt eshigini ortiga (orqasiga) qildi va yuzini — sen Baytga kirgan paytingda senga roʻbaroʻ (boʻ ladigan) tomoniga — devor bilan oʻzi orasida (qilib) qaratdi. (Ibn Umar) aytdi: Men undan necha (rakat) oʻqiganini soʻrashni unutdim. U namoz oʻqigan joyda qizil marmar (tosh) bor edi.(Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди:) Пайғамбар ﷺ Фатҳ йили — Усома(ни) Қасвў (туя) устида ортига мингаштирган ҳолда — келдилар; у зот билан Билол ва Усмон ибн Талҳа бор эди, то у зот Байт(Каъба) ёнида (туяни) чўктирдилар. Сўнг Усмонга: «Бизга калитни келтир», дедилар. У унга калитни келтирди, у зотга эшикни очди. Пайғамбар ﷺ, Усома, Билол ва Усмон (ичга) кирдилар, сўнг эшикни ўзларига (ичдан) ёпдилар. У зот узоқ кундуз (вақт) турдилар, сўнг чиқдилар. Одамлар киришга шошилди. Мен улардан олдин (кириб), Билолни эшик ортида тик турган ҳолда топдим. Мен унга: «Расулуллоҳ ﷺ қаэрда намоз ўқидилар?» дедим. У: «Мана бу олдиндаги икки устун орасида ўқидилар», деди. Байт олти устун устида — икки қатор (эди); у зот олдиндаги қатордан икки устун орасида ўқиди; Байт эшигини ортига (орқасига) қилди ва юзини — сен Байтга кирган пайтингда сенга рўбарў (бў ладиган) томонига — девор билан ўзи орасида (қилиб) қаратди. (Ибн Умар) айтди: Мен ундан неча (ракат) ўқиганини сўрашни унутдим. У намоз ўқиган жойда қизил мармар (тош) бор эди.