حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ يَعْنِي ابْنَ أَبِي مَرْيَمَ عَنِ الْأَشْيَاخِ عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَعَلَّمَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُقْيَةً وَأَمَرَنِي أَنْ أَرْقِيَ بِهَا مَنْ بَدَا لِي قَالَ قُلْ رَبَّنَا اللَّهُ الَّذِي فِي السَّمَوَاتِ تَقَدَّسَ اسْمُكَ أَمْرُكَ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ اللَّهُمَّ كَمَا أَمْرُكَ فِي السَّمَاءِ فَاجْعَلْ رَحْمَتَكَ عَلَيْنَا فِي الْأَرْضِ اللَّهُمَّ رَبَّ الطَّيِّبِينَ اغْفِرْ لَنَا حَوْبَنَا وَذُنُوبَنَا وَخَطَايَانَا وَنَزِّلْ رَحْمَةً مِنْ رَحْمَتِكَ وَشِفَاءً مِنْ شِفَائِكَ عَلَى مَا بِفُلَانٍ مِنْ شَكْوَى فَيَبْرَأُ قَالَ وَقُلْ ذَلِكَ ثَلَاثًا ثُمَّ تَعَوَّذْ بِالْمُعَوِّذَتَيْنِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
Fazola ibn Ubayd al-Ansoriy (roziyallohu anhu) aytdi: Nabiy ﷺ menga bir ruqya oʻrgatdilar va uni xohlagan kishimga oʻqishimga buyurdilar. U zot dedilar: «Aytgin: Ey osmonlardagi Robbimiz Alloh, isming muqaddasdir; amring osmonda va yerdadir. Allohumma, amring osmonda boʻlganidek, rahmatingni yerda bizga qilgin. Allohumma, ey poklarning Robbi, gunohimizni, gunohlarimizni va xatolarimizni magʻfirat qilgin; falonchidagi kasallikka Oʻz rahmatingdan bir rahmat va shifongdan bir shifo tushirgin — shunda u sogʻayadi.» Va: «Buni uch marta ayt, soʻng muavvizatayn bilan uch marta panoh soʻra», dedilar.Фазола ибн Убайд ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) айтди: Набий ﷺ менга бир руқя ўргатдилар ва уни хоҳлаган кишимга ўқишимга буюрдилар. У зот дедилар: «Айтгин: Эй осмонлардаги Роббимиз Аллоҳ, исминг муқаддасдир; амринг осмонда ва ердадир. Аллоҳумма, амринг осмонда бўлганидек, раҳматингни ерда бизга қилгин. Аллоҳумма, эй покларнинг Робби, гуноҳимизни, гуноҳларимизни ва хатоларимизни мағфират қилгин; фалончидаги касалликка Ўз раҳматингдан бир раҳмат ва шифонгдан бир шифо туширгин — шунда у соғаяди.» Ва: «Буни уч марта айт, сўнг муаввизатайн билан уч марта паноҳ сўра», дедилар.