Avf ibn Molik al-Ashjaiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ oldimizga chiqdilar, qoʻllarida hassa bor edi. Masjidda esa osib qoʻyilgan xurmo shingillari boʻlib, ularning orasida yomon, quruq xurmo boʻlgan bir shingil ham bor edi. U zot qoʻllaridagi hassa bilan oʻsha shingilni turtdilar va: «Bu sadaqaning egasi xohlaganida undan yaxshirogʻini sadaqa qilardi. Albatta, bu sadaqaning egasi Qiyomat kunida yomon, quruq xurmo yeydi», dedilar. Soʻng bizga yuzlanib: «Ogoh boʻlinglar, Allohga qasamki, ey Madina ahli, sizlar uni qirq yil davomida avofiyga tashlab qoʻyasizlar», dedilar. Men: «Alloh biladi», dedim. U: qushlar va yirtqichlarni koʻzda tutdi, dedi. Biz esa: «Bu ajamlar karakiy deb ataydigan (qush) boʻlsa kerak», der edik.Авф ибн Молик ал-Ашжаий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ олдимизга чиқдилар, қўлларида ҳасса бор эди. Масжидда эса осиб қўйилган хурмо шингиллари бўлиб, уларнинг орасида ёмон, қуруқ хурмо бўлган бир шингил ҳам бор эди. У зот қўлларидаги ҳасса билан ўша шингилни туртдилар ва: «Бу садақанинг эгаси хоҳлаганида ундан яхшироғини садақа қиларди. Албатта, бу садақанинг эгаси Қиёмат кунида ёмон, қуруқ хурмо ейди», дедилар. Сўнг бизга юзланиб: «Огоҳ бўлинглар, Аллоҳга қасамки, эй Мадина аҳли, сизлар уни қирқ йил давомида авофийга ташлаб қўясизлар», дедилар. Мен: «Аллоҳ билади», дедим. У: қушлар ва йиртқичларни кўзда тутди, деди. Биз эса: «Бу ажамлар каракий деб атайдиган (қуш) бўлса керак», дер эдик.