حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنَا أَفْلَحُ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْفَتَلْتُ قَلَائِدَ بُدْنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَلَّدَهَا وَأَشْعَرَهَا ثُمَّ وَجَّهَهَا إِلَى الْبَيْتِ وَأَقَامَ بِالْمَدِينَةِ فَمَا حَرُمَ عَلَيْهِ شَيْءٌ كَانَ لَهُ حِلًّا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning qurbonlik tuyalarining qilodalarini eshdim, soʻng u zot ularga qiloda osdilar va ishʼor qildilar, keyin ularni Baytga joʻnatib, oʻzlari Madinada qoldilar. Shunda u zotga avval halol boʻlgan biror narsa harom boʻlmadi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг қурбонлик туяларининг қилодаларини эшдим, сўнг у зот уларга қилода осдилар ва ишъор қилдилар, кейин уларни Байтга жўнатиб, ўзлари Мадинада қолдилар. Шунда у зотга аввал ҳалол бўлган бирор нарса ҳаром бўлмади.