حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سُوَيْدٍ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ابْنَةَ طَلْحَةَ تَذْكُرُ وَذُكِرَ عِنْدَهَا الْمُحْرِمُ يَتَطَيَّبُ فَذَكَرَتْ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّهُنَّ كُنَّ يَخْرُجْنَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِنَّ الضِّمَادُ قَدْ أَضْمَدْنَ قَبْلَ أَنْ يُحْرِمْنَ ثُمَّ يَغْتَسِلْنَ وَهُوَ عَلَيْهِنَّ يَعْرَقْنَ وَيَغْتَسِلْنَ لَا يَنْهَاهُنَّ عَنْهُ
Moʼminlarning onasi Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ular Rasululloh ﷺ bilan birga chiqar, ustlarida zimod boʻlar edi — uni ehromga kirishdan oldin surtib olgan boʻlardilar, — soʻng gʻusl qilardilar, u esa ustlarida qolar edi; ular terlar va gʻusl qilardilar, u zot esa ularni bundan qaytarmas edilar.Мўминларнинг онаси Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Улар Расулуллоҳ ﷺ билан бирга чиқар, устларида зимод бўлар эди — уни эҳромга киришдан олдин суртиб олган бўлардилар, — сўнг ғусл қилардилар, у эса устларида қолар эди; улар терлар ва ғусл қилардилар, у зот эса уларни бундан қайтармас эдилар.