حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى قَالَ حَدَّثَنِي مُسْلِمٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَجُلًا ابْتَاعَ غُلَامًا فَاسْتَغَلَّهُ ثُمَّ وَجَدَ أَوْ رَأَى بِهِ عَيْبًا فَرَدَّهُ بِالْعَيْبِ فَقَالَ الْبَائِعُ غَلَّةُ عَبْدِي فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْغَلَّةُ بِالضَّمَانِ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi gʻulom sotib olib, undan daromad oldi, soʻng unda ayb borligini topdi yoki koʻrdi va uni ayb sababli qaytardi. Sotuvchi: «Bu mening qulimning daromadi», dedi. Shunda Nabiy ﷺ: «Daromad zomin boʻlish evazigadir», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир киши ғулом сотиб олиб, ундан даромад олди, сўнг унда айб борлигини топди ёки кўрди ва уни айб сабабли қайтарди. Сотувчи: «Бу менинг қулимнинг даромади», деди. Шунда Набий ﷺ: «Даромад зомин бўлиш эвазигадир», дедилар.