حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ غَيْلَانَ قَالَ حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلُ بْنُ خَالِدٍ الْأَيْلِىُّ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَتَى إِلَى فِرَاشِهِ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ جَمَعَ كَفَّيْهِ ثُمَّ نَفَثَ فِيهِمَا وَقَرَأَ فِيهِمَا قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ثُمَّ مَسْحَ بِهِمَا مَا اسْتَطَاعَ مِنْ جَسَدِهِ يَبْدَأُ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ وَوَجْهِهِ مَا أَقْبَلَ مِنْ جَسَدِهِ يَفْعَلُ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ har kecha toʻshaklariga borganlarida ikki kaftlarini jamlab, soʻng ularga puflar va ularda {Qul huvallohu ahad}, {Qul aʼuzu bi-Robbil-falaq} va {Qul aʼuzu bi-Robbin-nas} (suralarini) oʻqir edilar; soʻng ular bilan badanlarining qoʻllari yetgan joyini silar edilar. Buni boshlaridan, yuzlaridan va badanlarining old tomonidan boshlar, uch marta shunday qilar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ ҳар кеча тўшакларига борганларида икки кафтларини жамлаб, сўнг уларга пуфлар ва уларда {Қул ҳуваллоҳу аҳад}, {Қул аъузу би-Роббил-фалақ} ва {Қул аъузу би-Роббин-нас} (сураларини) ўқир эдилар; сўнг улар билан баданларининг қўллари етган жойини силар эдилар. Буни бошларидан, юзларидан ва баданларининг олд томонидан бошлар, уч марта шундай қилар эдилар.