حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا أَيْمَنُ بْنُ نَابِلٍ عَنِ امْرَأَةٍ مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالُ لَهَا أُمُّ كُلْثُومٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْكُمْ بِالْبَغِيضِ النَّافِعِ التَّلْبِينِ يَعْنِي الْحَسْوَ قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَكَى أَحَدٌ مِنْ أَهْلِهِ لَمْ تَزَلْ الْبُرْمَةُ عَلَى النَّارِ حَتَّى يَلْقَى أَحَدَ طَرَفَيْهِ يَعْنِي يَبْرَأَ أَوْ يَمُوتَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Yoqmasa-da, foydali boʻlgan talbinani, yaʼni shoʻrvani yeyishni oʻzingizga lozim tuting», dedilar. Rasululloh ﷺning ahllaridan birortasi kasal boʻlsa, ikki holatning biri, yaʼni tuzalishi yoki vafot etishi yuz bermaguncha, qozon oʻchoqdan tushmas edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ёқмаса-да, фойдали бўлган талбинани, яъни шўрвани ейишни ўзингизга лозим тутинг», дедилар. Расулуллоҳ ﷺнинг аҳлларидан бирортаси касал бўлса, икки ҳолатнинг бири, яъни тузалиши ёки вафот этиши юз бермагунча, қозон ўчоқдан тушмас эди.