حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْفَلَمَّا مَضَتْ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ لَيْلَةً دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ بَدَأَ بِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ أَقْسَمْتَ أَنْ لَا تَدْخُلَ عَلَيْنَا شَهْرًا وَإِنَّكَ قَدْ دَخَلْتَ مِنْ تِسْعٍ وَعِشْرِينَ أَعُدُّهُنَّ فَقَالَ إِنَّ الشَّهْرَ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ثُمَّ قَالَ يَا عَائِشَةُ إِنِّي ذَاكِرٌ لَكِ أَمْرًا فَلَا عَلَيْكِ أَنْ لَا تَعْجَلِي فِيهِ حَتَّى تَسْتَأْمِرِي أَبَوَيْكِ ثُمَّ قَرَأَ عَلَيَّ الْآيَةَ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ حَتَّى بَلَغَ أَجْرًا عَظِيمًا} قَالَتْ عَائِشَةُ قَدْ عَلِمَ أَنَّ أَبَوَيَّ لَمْ يَكُونَا يَأْمُرَانِي بِفِرَاقِهِ قَالَتْ فَقُلْتُ أَفِي هَذَا أَسْتَأْمِرُ أَبَوَيَّ فَإِنِّي أُرِيدُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْآخِرَةَ
Oisha (roziyallohu anho) dedi: Yigirma toʻqqiz kecha oʻtgach, Rasululloh ﷺ mening oldimga kirdilar; u mendan boshladilar. Men: «Yo Rasululloh, siz bir oy oldimizga kirmaslikka qasam ichgan edingiz, holbuki yigirma toʻqqiz (kun)dayoq kirdingiz, men ularni sanab turibman», dedim. U zot: «Albatta, oy yigirma toʻqqiz (kun ham) boʻladi», dedilar. Soʻng: «Ey Oisha, men senga bir ishni aytmoqchiman, sen unda ota-onang bilan maslahatlashmaguningcha shoshilmasang ham boʻladi», dedilar. Soʻng menga ushbu oyatni: {Ey Nabiy! Xotinlaringga aytgin} (dan) {ulkan ajr} (gacha) oʻqib berdilar. Oisha dedi: U zot ota-onam meni u zotdan ajralishga buyurmasliklarini bilardilar. Men: «Shu narsada ota-onam bilan maslahatlashamanmi?! Men Allohni, Uning Rasulini va oxirat diyorini istayman», dedim.Оиша (розияллоҳу анҳо) деди: Йигирма тўққиз кеча ўтгач, Расулуллоҳ ﷺ менинг олдимга кирдилар; у мендан бошладилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, сиз бир ой олдимизга кирмасликка қасам ичган эдингиз, ҳолбуки йигирма тўққиз (кун)даёқ кирдингиз, мен уларни санаб турибман», дедим. У зот: «Албатта, ой йигирма тўққиз (кун ҳам) бўлади», дедилар. Сўнг: «Эй Оиша, мен сенга бир ишни айтмоқчиман, сен унда ота-онанг билан маслаҳатлашмагунингча шошилмасанг ҳам бўлади», дедилар. Сўнг менга ушбу оятни: {Эй Набий! Хотинларингга айтгин} (дан) {улкан ажр} (гача) ўқиб бердилар. Оиша деди: У зот ота-онам мени у зотдан ажралишга буюрмасликларини билардилар. Мен: «Шу нарсада ота-онам билан маслаҳатлашаманми?! Мен Аллоҳни, Унинг Расулини ва охират диёрини истайман», дедим.