حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُ إِحْدَانَا إِذَا حَاضَتْ فَتَتَّزِرُ ثُمَّ يُضَاجِعُهَاقَالَ هَذَا ابْنُ الْمُبَارَكِ ثُمَّ قَالَ بَعْدُ ثُمَّ يُبَاشِرُهَا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ birortamiz hayzli boʻlganida, izor bogʻlashga buyurar, soʻng u bilan yonboshlar edilar. Buni Ibn Muborak (shunday) dedi, soʻng keyinroq: «soʻng u bilan badaniy yaqinlik qilar edilar», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бирортамиз ҳайзли бўлганида, изор боғлашга буюрар, сўнг у билан ёнбошлар эдилар. Буни Ибн Муборак (шундай) деди, сўнг кейинроқ: «сўнг у билан баданий яқинлик қилар эдилар», деди.