قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُأَنَّهَا لَمْ تَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي صَلَاةَ اللَّيْلِ قَاعِدًا حَتَّى أَسَنَّ فَكَانَ يَقْرَأُ قَاعِدًا حَتَّى إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ قَامَ فَقَرَأَ نَحْوًا مِنْ ثَلَاثِينَ أَوْ أَرْبَعِينَ آيَةً ثُمَّ رَكَعَ
Nabiy ﷺ ning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) xabar berishicha, u Rasululloh ﷺ ni tun namozini oʻtirib oʻqiyotganlarini hech koʻrmagan — toki (yoshlari) ulgʻaygunicha. (Keyin) u zot oʻtirib oʻqir, rukuʼ qilmoqchi boʻlganlarida esa turib, taxminan oʻttiz yoki qirq oyat oʻqir, soʻng rukuʼ qilar edilar.Набий ﷺ нинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) хабар беришича, у Расулуллоҳ ﷺ ни тун намозини ўтириб ўқиётганларини ҳеч кўрмаган — токи (ёшлари) улғайгунича. (Кейин) у зот ўтириб ўқир, рукуъ қилмоқчи бўлганларида эса туриб, тахминан ўттиз ёки қирқ оят ўқир, сўнг рукуъ қилар эдилар.