حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا دَاوُدُ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ قَبْلَ مَوْتِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ قَالَتْ وَكَانَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ تَدْعُو بِدُعَاءٍ لَمْ تَكُنْ تَدْعُو بِهِ قَبْلَ الْيَوْمِ فَقَالَ إِنَّ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ أَخْبَرَنِي أَنِّي سَأَرَى عَلَمًا فِي أُمَّتِي وَأَنِّي إِذَا رَأَيْتُ ذَلِكَ الْعَلَمَ أَنْ أُسَبِّحَ بِحَمْدِهِ وَأَسْتَغْفِرَهُ فَقَدْ رَأَيْتُ ذَلِكَ {إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا}
Oisha (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ vafotlaridan oldin koʻp marta: «Subhanallohi va bihamdihi, astagʻfirullohi va atubu ilayh», deb aytar edilar. (Oisha) aytdi: U zot buni koʻp aytar edilar. Men: «Yo Rasululloh, siz bugungacha qilmagan bir duoni qilyapsiz», dedim. U zot: «Albatta, Robbim azza va jalla menga umatim ichida bir alomatni koʻrishimni, oʻsha alomatni koʻrganimda Unga hamd ila tasbeh aytishimni va Undan magʻfirat soʻrashimni xabar bergan edi. Endi men buni koʻrdim: {Allohning nusrati va fath kelganda hamda odamlarni Allohning diniga toʻda-toʻda kirayotganini koʻrganingda}», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ вафотларидан олдин кўп марта: «Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи, астағфируллоҳи ва атубу илайҳ», деб айтар эдилар. (Оиша) айтди: У зот буни кўп айтар эдилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, сиз бугунгача қилмаган бир дуони қиляпсиз», дедим. У зот: «Албатта, Роббим азза ва жалла менга уматим ичида бир аломатни кўришимни, ўша аломатни кўрганимда Унга ҳамд ила тасбеҳ айтишимни ва Ундан мағфират сўрашимни хабар берган эди. Энди мен буни кўрдим: {Аллоҳнинг нусрати ва фатҳ келганда ҳамда одамларни Аллоҳнинг динига тўда-тўда кираётганини кўрганингда}», дедилар.