حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ يُونُسَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْكَانَ لِآلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحْشٌ فَكَانَ إِذَا خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اشْتَدَّ وَلَعِبَ فِي الْبَيْتِ فَإِذَا دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَكَنَ فَلَمْ يَتَحَرَّكْ كَرَاهِيَةَ أَنْ يُؤْذِيَهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning oilasida bir yovvoyi jonivor bor edi. Rasululloh ﷺ chiqib ketsalar, u chopib, uy ichida oʻynar edi; Rasululloh ﷺ kirsalar esa, u zotga ozor bermaslik uchun tinchib, qimirlamas edi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг оиласида бир ёввойи жонивор бор эди. Расулуллоҳ ﷺ чиқиб кетсалар, у чопиб, уй ичида ўйнар эди; Расулуллоҳ ﷺ кирсалар эса, у зотга озор бермаслик учун тинчиб, қимирламас эди.