حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً دَاوَمَ عَلَيْهَا وَكَانَ أَحَبُّ الصَّلَاةِ إِلَيْهِ مَا دَاوَمَ عَلَيْهَا وَإِنْ قَلَّتْ وَقَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ biror namozni oʻqisalar, unga davom qilardilar. U zotga namozning eng suyukligi — garchi oz boʻlsa-da, davom qilinadigani edi. Va u zot: «Alloh azza va jalla sizlar zerikmagunicha zerikmaydi», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бирор намозни ўқисалар, унга давом қилардилар. У зотга намознинг энг суюклиги — гарчи оз бўлса-да, давом қилинадигани эди. Ва у зот: «Аллоҳ азза ва жалла сизлар зерикмагунича зерикмайди», дедилар.