حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا يَحْيَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَمِعَ عَائِشَةَ تَقُولُلَقَدْ فَتَلْتُ قَلَائِدَ هَدْيِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدَيَّ فَبَعَثَ بِهَا وَأَقَامَ فَمَا تَرَكَ شَيْئًا كَانَ يَصْنَعُهُ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺning qurbonligining qilodalarini oʻz qoʻllarim bilan eshdim. Soʻng u zot uni (Makkaga) yubordilar va oʻzlari (Madinada) qoldilar; qilib yurgan hech bir narsalarini tark etmadilar».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг қурбонлигининг қилодаларини ўз қўлларим билан эшдим. Сўнг у зот уни (Маккага) юбордилар ва ўзлари (Мадинада) қолдилар; қилиб юрган ҳеч бир нарсаларини тарк этмадилар».