حَدَّثَنَا يُونُسُ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْيَشْكُرِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أُمِّي تُحَدِّثُأَنَّ أُمَّهَا انْطَلَقَتْ إِلَى الْبَيْتِ حَاجَّةً وَالْبَيْتُ يَوْمَئِذٍ لَهُ بَابَانِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَيْتُ طَوَافِي دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ قَالَتْ قُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ بَعْضَ بَنِيكِ بَعَثَ يُقْرِئُكِ السَّلَامَ وَإِنَّ النَّاسَ قَدْ أَكْثَرُوا فِي عُثْمَانَ فَمَا تَقُولِينَ فِيهِ قَالَتْ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ لَعَنَهُ لَا أَحْسِبُهَا إِلَّا قَالَتْ ثَلَاثَ مِرَارٍ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُسْنِدٌ فَخِذَهُ إِلَى عُثْمَانَ وَإِنِّي لَأَمْسَحُ الْعَرَقَ عَنْ جَبِينِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ الْوَحْيَ يَنْزِلُ عَلَيْهِ وَلَقَدْ زَوَّجَهُ ابْنَتَيْهِ إِحْدَاهُمَا عَلَى إِثْرِ الْأُخْرَى وَإِنَّهُ لَيَقُولُ اكْتُبْ عُثْمَانُ قَالَتْ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُنْزِلَ عَبْدًا مِنْ نَبِيِّهِ بِتِلْكَ الْمَنْزِلَةِ إِلَّا عَبْدًا عَلَيْهِ كَرِيمًا
Umar ibn Ibrohim al-Yashkuriy aytdi: Onamning shunday deb aytib berganini eshitdim: Uning onasi haj qilib Baytga bordi — oʻsha kunlari Baytning ikkita eshigi bor edi. (U) dedi: Tavofimni tugatganimda, Oishaning huzuriga kirdim va: «Ey moʻminlarning onasi, oʻgʻillaringizdan baʼzilari sizga salom yoʻlladi. Odamlar Usmon haqida koʻp (gap) qildilar; siz u haqda nima deysiz?» dedim. U: «Uni laʼnatlagan kishini Alloh laʼnatlasin», dedi — men buni uch marta aytdi deb oʻylayman. — «Men Rasululloh ﷺni sonlarini Usmonga suyagan holda koʻrganman; oʻzim esa Rasululloh ﷺning peshonalaridan terni artar edim, u zotga vahiy tushayotgan edi. U zot unga ikki qizini — birini ikkinchisining ketidan — nikohlab berganlar; va u zot: ‹Yoz, ey Usmon›, der edilar», dedi. (U) dedi: «Alloh Oʻz Nabiysidan bir bandani bunday martabaga tushirmas edi, magar u Uning nazdida karamli banda boʻlsa».Умар ибн Иброҳим ал-Яшкурий айтди: Онамнинг шундай деб айтиб берганини эшитдим: Унинг онаси ҳаж қилиб Байтга борди — ўша кунлари Байтнинг иккита эшиги бор эди. (У) деди: Тавофимни тугатганимда, Оишанинг ҳузурига кирдим ва: «Эй мўминларнинг онаси, ўғилларингиздан баъзилари сизга салом йўллади. Одамлар Усмон ҳақида кўп (гап) қилдилар; сиз у ҳақда нима дейсиз?» дедим. У: «Уни лаънатлаган кишини Аллоҳ лаънатласин», деди — мен буни уч марта айтди деб ўйлайман. — «Мен Расулуллоҳ ﷺни сонларини Усмонга суяган ҳолда кўрганман; ўзим эса Расулуллоҳ ﷺнинг пешоналаридан терни артар эдим, у зотга ваҳий тушаётган эди. У зот унга икки қизини — бирини иккинчисининг кетидан — никоҳлаб берганлар; ва у зот: ‹Ёз, эй Усмон›, дер эдилар», деди. (У) деди: «Аллоҳ Ўз Набийсидан бир бандани бундай мартабага туширмас эди, магар у Унинг наздида карамли банда бўлса».