حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ وَهُوَ جُنُبٌ يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلَاةِ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَأْكُلَ أَوْ يَشْرَبَ غَسَلَ يَدَهُ ثُمَّ أَكَلَ وَشَرِبَ
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ junub holda uxlamoqchi boʻlganlarida, namoz uchun qiladigan tahoratlaridek tahorat qilar edilar; yemoqchi yoki ichmoqchi boʻlganlarida esa qoʻllarini yuvar, soʻng yer va ichar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жунуб ҳолда ухламоқчи бўлганларида, намоз учун қиладиган таҳоратларидек таҳорат қилар эдилар; емоқчи ёки ичмоқчи бўлганларида эса қўлларини ювар, сўнг ер ва ичар эдилар.