قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ: مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ حَفْصَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ مِنْ الْأَذَانِ بِالصُّبْحِ وَبَدَا الصُّبْحُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ تُقَامَ الصَّلَاةُ
Nofeʼ (rahimahulloh) Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilishicha, Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa (roziyallohu anho) unga xabar berdiki, Rasululloh ﷺ muazzin bomdod namozining azonini tugatganda, namozga iqomat aytilishidan oldin ikki qisqa rakaat oʻqir edilar.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ) Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилишича, Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса (розияллоҳу анҳо) унга хабар бердики, Расулуллоҳ ﷺ муаззин бомдод намозининг азонини тугатганда, намозга иқомат айтилишидан олдин икки қисқа ракаат ўқир эдилар.