حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ وَحَدَّثَتْنِي حَفْصَةُوَكَانَتْ سَاعَةٌ لَا يَدْخُلُ عَلَيْهِ فِيهَا أَحَدٌ أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ حِينَ يَطْلُعُ الْفَجْرُ تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيُنَادِي الْمُنَادِي بِالصَّلَاةِ قَالَ أَيُّوبُ أُرَاهُ قَالَ خَفِيفَتَيْنِ

Hafsa (roziyallohu anho) aytadi: Nabiy ﷺ tong yorishganda va jarchi namozga chaqirganda ikki rakat namoz oʻqir edilar; bu shunday bir vaqt ediki, unda u zotning huzurlariga hech kim kirmas edi. Ayyub: «Uni ‹yengil ikki rakat› degan deb oʻylayman», dedi.Ҳафса (розияллоҳу анҳо) айтади: Набий ﷺ тонг ёришганда ва жарчи намозга чақирганда икки ракат намоз ўқир эдилар; бу шундай бир вақт эдики, унда у зотнинг ҳузурларига ҳеч ким кирмас эди. Айюб: «Уни ‹енгил икки ракат› деган деб ўйлайман», деди.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ حَفْصَةَ قَالَتْقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا شَأْنُ النَّاسِ حَلُّوا وَلَمْ تَحِلَّ مِنْ عُمْرَتِكَ قَالَ إِنِّي قَلَّدْتُ هَدْيِي وَلَبَّدْتُ رَأْسِي فَلَا أَحِلُّ حَتَّى أَحِلَّ مِنْ الْحَجِّ

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ga: «Odamlarga nima boʻldiki, ular (ihromdan) chiqdilar-u, siz umrangizdan (chiqib) ihromdan chiqmadingiz?» dedim. (Rasululloh ﷺ): «Men hadiyimga belgi taqdim va boshimni (yelimlab) yopishtirdim. Bas, men hajjdan chiqmagunimcha ihromdan chiqmayman», — dedilar.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ га: «Одамларга нима бўлдики, улар (иҳромдан) чиқдилар-у, сиз умрангиздан (чиқиб) иҳромдан чиқмадингиз?» дедим. (Расулуллоҳ ﷺ): «Мен ҳадийимга белги тақдим ва бошимни (елимлаб) ёпиштирдим. Бас, мен ҳажждан чиқмагунимча иҳромдан чиқмайман», — дедилар.

حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ وَعَفَّانُ وَيُونُسُ قَالُوا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَيُّوبَ وَعُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَأَنَّهُ رَأَى ابْنَ صَائِدٍ فِي سِكَّةٍ مِنْ سِكَكِ الْمَدِينَةِ فَسَبَّهُ ابْنُ عُمَرَ وَوَقَعَ فِيهِ فَانْتَفَخَ حَتَّى سَدَّ الطَّرِيقَ فَضَرَبَهُ ابْنُ عُمَرَ بِعَصًا كَانَتْ مَعَهُ حَتَّى كَسَّرَهَا عَلَيْهِ فَقَالَتْ لَهُ حَفْصَةُ مَا شَأْنُكَ وَشَأْنُهُ مَا يُولِعُكَ بِهِ أَمَا سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّمَا يَخْرُجُ الدَّجَّالُ مِنْ غَضْبَةٍ يَغْضَبُهَا قَالَ عَفَّانُ عِنْدَ غَضْبَةٍ يَغْضَبُهَا وَقَالَ يُونُسُ فِي حَدِيثِهِ مَا تَوَالُعُكَ بِهِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U Madina koʻchalaridan birida Ibn Soidni koʻrib qoldi va uni soʻkib, unga tegdi. Shunda u shishib ketdi, hatto yoʻlni toʻsib qoʻydi. Ibn Umar uni oʻzida bor tayoq bilan urdi, hatto tayoqni unga urib sindirdi. Hafsa unga: «Sen bilan uning oʻrtasida nima bor? Nima seni unga ovora qilyapti? Rasululloh ﷺ ning: ‹Dajjol faqat oʻzi gʻazablanadigan bir gʻazabdan chiqadi›, deganlarini eshitmaganmiding?» dedi. Affon: «oʻzi gʻazablanadigan bir gʻazab paytida», dedi. Yunus esa oʻz hadisida: «mo tavoluʼuka bihi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У Мадина кўчаларидан бирида Ибн Соидни кўриб қолди ва уни сўкиб, унга тегди. Шунда у шишиб кетди, ҳатто йўлни тўсиб қўйди. Ибн Умар уни ўзида бор таёқ билан урди, ҳатто таёқни унга уриб синдирди. Ҳафса унга: «Сен билан унинг ўртасида нима бор? Нима сени унга овора қиляпти? Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Дажжол фақат ўзи ғазабланадиган бир ғазабдан чиқади›, деганларини эшитмаганмидинг?» деди. Аффон: «ўзи ғазабланадиган бир ғазаб пайтида», деди. Юнус эса ўз ҳадисида: «мо таволуъука биҳи», деди.

حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَلَقِيتُ ابْنَ صَائِدٍ مَرَّتَيْنِ فَأَمَّا مَرَّةً فَلَقِيتُهُ وَمَعَهُ بَعْضُ أَصْحَابِهِ فَقُلْتُ لِبَعْضِهِمْ نَشَدْتُكُمْ بِاللَّهِ إِنْ سَأَلْتُكُمْ عَنْ شَيْءٍ لَتَصْدُقُنِّي قَالُوا نَعَمْ قَالَ قُلْتُ أَتُحَدِّثُونِي أَنَّهُ هُوَ قَالُوا لَا قُلْتُ كَذَبْتُمْ وَاللَّهِ لَقَدْ حَدَّثَنِي بَعْضُكُمْ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ أَقَلُّكُمْ مَالًا وَوَلَدًا أَنَّهُ لَا يَمُوتُ حَتَّى يَكُونَ أَكْثَرَكُمْ مَالًا وَوَلَدًا وَهُوَ الْيَوْمَ كَذَلِكَ قَالَ فَحَدَّثَنَا ثُمَّ فَارَقْتُهُ ثُمَّ لَقِيتُهُ مَرَّةً أُخْرَى وَقَدْ تَغَيَّرَتْ عَيْنُهُ فَقُلْتُ مَتَى فَعَلَتْ عَيْنُكَ مَا أَرَى قَالَ لَا أَدْرِي قُلْتُ مَا تَدْرِي وَهِيَ فِي رَأْسِكَ فَقَالَ مَا تُرِيدُ مِنِّي يَا ابْنَ عُمَرَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى أَنْ يَخْلُقَهُ مِنْ عَصَاكَ هَذِهِ خَلَقَهُ وَنَخَرَ كَأَشَدِّ نَخِيرِ حِمَارٍ سَمِعْتُهُ قَطُّ فَزَعَمَ بَعْضُ أَصْحَابِي أَنِّي ضَرَبْتُهُ بِعَصًا كَانَتْ مَعِي حَتَّى تَكَسَّرَتْ وَأَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ مَا شَعَرْتُ فَدَخَلَ عَلَى أُخْتِهِ حَفْصَةَ فَأَخْبَرَهَا فَقَالَتْ مَا تُرِيدُ مِنْهُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّهُ قَالَ تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَوَّلَ خُرُوجِهِ عَلَى النَّاسِ مِنْ غَضْبَةٍ يَغْضَبُهَاحَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الْخَفَّافُ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ لَقِيتُ ابْنَ صَائِدٍ مَرَّتَيْنِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ فَدَخَلْتُ عَلَى حَفْصَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ فَأَخْبَرْتُهَا قَالَتْ مَا أَرَدْتَ إِلَيْهِ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ أَوَّلَ خُرُوجِهِ عَلَى النَّاسِ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Ibn Soidni ikki marta uchratdim. Bir marta uni yonida baʼzi sheriklari bilan uchratdim va ulardan baʼzisiga: «Sizlarga Alloh nomi bilan qasam beraman, agar men sizlardan bir narsani soʻrasam, menga rost aytasizlarmi?» dedim. Ular: «Ha», dedilar. Men: «Sizlar menga uning oʻsha (Dajjol) ekanini aytasizlarmi?» dedim. Ular: «Yoʻq», dedilar. Men: «Yolgʻon aytdingizlar! Allohga qasamki, sizlardan baʼzingiz menga — u oʻsha kunda mol va farzand jihatidan sizlarning eng kamingiz edi — u mol va farzand jihatidan sizlarning eng koʻpingiz boʻlmaguncha oʻlmasligini aytgan edi. Bugun esa u shundaydir», dedim. U aytdi: Soʻng u bizga gapirdi, keyin men undan ajradim. Soʻng uni yana bir marta uchratdim, koʻzi oʻzgargan edi. Men: «Koʻzing men koʻrayotgan (holga) qachon tushdi?» dedim. U: «Bilmayman», dedi. Men: «Boshingda turib bilmaysanmi?» dedim. U: «Mendan nima istaysan, ey Ibn Umar? Agar Alloh taolo uni mana shu tayogʻingdan yaratishni xohlasa, yaratadi», dedi va men eshitgan eng qattiq eshak hangrashiday hangrab yubordi. Sheriklarimdan baʼzisi men uni oʻzimda bor tayoq bilan sindirilguncha urdim, deb daʼvo qildi. Ammo men — Allohga qasamki — buni sezmadim. Soʻng u singlisi Hafsaning huzuriga kirib, unga xabar berdi. U: «Undan nima istaysan? Bilmaysanmi, u — yaʼni Nabiy ﷺ — ‹Uning odamlarga birinchi chiqishi oʻzi gʻazablanadigan bir gʻazabdan boʻladi›, deganlar», dedi. Bizga Abdulvahhob al-Xaffof, Ibn Avndan, u Nofeʼdan, u Ibn Umardan hadis aytdi: Men Ibn Soidni ikki marta uchratdim, deb hadisni zikr qildi, faqat u: «Men moʻminlarning onasi Hafsaning huzuriga kirib, unga xabar berdim. U: ‹Undan nima istading? Bilmaysanmi, u: Uning odamlarga birinchi chiqishi... deganlar›, dedi», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Ибн Соидни икки марта учратдим. Бир марта уни ёнида баъзи шериклари билан учратдим ва улардан баъзисига: «Сизларга Аллоҳ номи билан қасам бераман, агар мен сизлардан бир нарсани сўрасам, менга рост айтасизларми?» дедим. Улар: «Ҳа», дедилар. Мен: «Сизлар менга унинг ўша (Дажжол) эканини айтасизларми?» дедим. Улар: «Йўқ», дедилар. Мен: «Ёлғон айтдингизлар! Аллоҳга қасамки, сизлардан баъзингиз менга — у ўша кунда мол ва фарзанд жиҳатидан сизларнинг энг камингиз эди — у мол ва фарзанд жиҳатидан сизларнинг энг кўпингиз бўлмагунча ўлмаслигини айтган эди. Бугун эса у шундайдир», дедим. У айтди: Сўнг у бизга гапирди, кейин мен ундан ажрадим. Сўнг уни яна бир марта учратдим, кўзи ўзгарган эди. Мен: «Кўзинг мен кўраётган (ҳолга) қачон тушди?» дедим. У: «Билмайман», деди. Мен: «Бошингда туриб билмайсанми?» дедим. У: «Мендан нима истайсан, эй Ибн Умар? Агар Аллоҳ таоло уни мана шу таёғингдан яратишни хоҳласа, яратади», деди ва мен эшитган энг қаттиқ эшак ҳанграшидай ҳанграб юборди. Шерикларимдан баъзиси мен уни ўзимда бор таёқ билан синдирилгунча урдим, деб даъво қилди. Аммо мен — Аллоҳга қасамки — буни сезмадим. Сўнг у синглиси Ҳафсанинг ҳузурига кириб, унга хабар берди. У: «Ундан нима истайсан? Билмайсанми, у — яъни Набий ﷺ — ‹Унинг одамларга биринчи чиқиши ўзи ғазабланадиган бир ғазабдан бўлади›, деганлар», деди. Бизга Абдулваҳҳоб ал-Хаффоф, Ибн Авндан, у Нофеъдан, у Ибн Умардан ҳадис айтди: Мен Ибн Соидни икки марта учратдим, деб ҳадисни зикр қилди, фақат у: «Мен мўминларнинг онаси Ҳафсанинг ҳузурига кириб, унга хабар бердим. У: ‹Ундан нима истадинг? Билмайсанми, у: Унинг одамларга биринчи чиқиши... деганлар›, деди», деди.

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي مَرَّةً أُخْرَى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الْخَفَّافُ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَلَقِيتُ ابْنَ صَائِدٍ مَرَّتَيْنِ فَأَمَّا مَرَّةً فَلَقِيتُهُ وَمَعَهُ أَصْحَابُهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ وَنَخَرَ كَأَشَدِّ نَخِيرِ حِمَارٍ سَمِعْتُهُ قَالَ فَزَعَمَ أَصْحَابِي أَنِّي ضَرَبْتُهُ بِعَصًا كَانَتْ مَعِي حَتَّى انْكَسَرَتْ وَأَمَّا أَنَا فَلَمْ أَشْعُرْ بِذَلِكَ فَدَخَلْتُ عَلَى أُخْتِي حَفْصَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ فَأَخْبَرْتُهَا بِذَلِكَ فَقَالَتْ وَمَا أَرَدْتَ إِلَيْهِ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ أَوَّلَ خُرُوجِهِ عَلَى النَّاسِ لِغَضْبَةٍ يَغْضَبُهَا

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Men Ibn Soidni ikki marta uchratdim. Bir marta uni sheriklari bilan birga uchratdim, deb hadisni zikr qildi. U aytdi: Va u men eshitgan eng qattiq eshak hangrashiday hangrab yubordi. Sheriklarim men uni oʻzimda bor tayoq bilan singuncha urdim, deb daʼvo qildilar, ammo men buni sezmadim. Soʻng singlim, moʻminlarning onasi Hafsaning huzuriga kirib, unga buni xabar qildim. U: «Undan nima istading? Bilmaysanmi, u: ‹Uning odamlarga birinchi chiqishi oʻzi gʻazablanadigan bir gʻazab sababli boʻladi›, deganlar», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мен Ибн Соидни икки марта учратдим. Бир марта уни шериклари билан бирга учратдим, деб ҳадисни зикр қилди. У айтди: Ва у мен эшитган энг қаттиқ эшак ҳанграшидай ҳанграб юборди. Шерикларим мен уни ўзимда бор таёқ билан сингунча урдим, деб даъво қилдилар, аммо мен буни сезмадим. Сўнг синглим, мўминларнинг онаси Ҳафсанинг ҳузурига кириб, унга буни хабар қилдим. У: «Ундан нима истадинг? Билмайсанми, у: ‹Унинг одамларга биринчи чиқиши ўзи ғазабланадиган бир ғазаб сабабли бўлади›, деганлар», деди.

قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ: مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ حَفْصَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ مِنْ الْأَذَانِ بِالصُّبْحِ وَبَدَا الصُّبْحُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ تُقَامَ الصَّلَاةُ

Nofeʼ (rahimahulloh) Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilishicha, Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa (roziyallohu anho) unga xabar berdiki, Rasululloh ﷺ muazzin bomdod namozining azonini tugatganda, namozga iqomat aytilishidan oldin ikki qisqa rakaat oʻqir edilar.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ) Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилишича, Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса (розияллоҳу анҳо) унга хабар бердики, Расулуллоҳ ﷺ муаззин бомдод намозининг азонини тугатганда, намозга иқомат айтилишидан олдин икки қисқа ракаат ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْخَطَّابِيُّ فِي سَنَةِ ثَمَانٍ وَمِائَتَيْنِ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ يَعْنِي الْجَزَرِيَّ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ حَفْصَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَحَرَّمَ الطَّعَامَ وَكَانَ لَا يُؤَذِّنُ حَتَّى يَطْلُعَ الْفَجْرُ

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ muazzin azon aytganda ikki rakat oʻqir va taomni (oʻzlariga) man qilar edilar. Muazzin esa tong otmaguncha azon aytmas edi.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ муаззин азон айтганда икки ракат ўқир ва таомни (ўзларига) ман қилар эдилар. Муаззин эса тонг отмагунча азон айтмас эди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أَخْبَرَتْنِي حَفْصَةُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ إِذَا بَدَا الْفَجْرُ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi: Menga Hafsa (roziyallohu anho) xabar berdiki, Rasululloh ﷺ tong yorishganda ikki yengil rakat oʻqir edilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Менга Ҳафса (розияллоҳу анҳо) хабар бердики, Расулуллоҳ ﷺ тонг ёришганда икки енгил ракат ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ مَالِكٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ حَفْصَةَأَنَّهَا قَالَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكَ لَمْ تَحِلَّ مِنْ عُمْرَتِكَ قَالَ إِنِّي لَبَّدْتُ رَأْسِي وَقَلَّدْتُ هَدْيِي فَلَا أَحِلُّ حَتَّى أَنْحَرَ

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Nabiy ﷺ ga: «Sizga nima boʻldiki, umrangizdan (soʻng) ihromdan chiqmadingiz?» dedi. U zot: «Men boshimni (yelimlab) yopishtirdim va hadiyimga belgi taqdim. Bas, men (hadiyni) soʻymagunimcha ihromdan chiqmayman», dedilar.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У Набий ﷺ га: «Сизга нима бўлдики, умрангиздан (сўнг) иҳромдан чиқмадингиз?» деди. У зот: «Мен бошимни (елимлаб) ёпиштирдим ва ҳадийимга белги тақдим. Бас, мен (ҳадийни) сўймагунимча иҳромдан чиқмайман», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ زَيْدِ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ سَمِعْتُ نَافِعًا يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ حَفْصَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ لَا يُصَلِّي إِلَّا رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Tong otganida Rasululloh ﷺ ikki yengil rakaatdan boshqa (hech narsa) oʻqimas edilar».Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Тонг отганида Расулуллоҳ ﷺ икки енгил ракаатдан бошқа (ҳеч нарса) ўқимас эдилар».

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعِيدٍ يَعْنِي الطَّالَقَانِيَّ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلَّامٍ قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنَا نَافِعٌ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ أَخْبَرَهُ أَنَّ حَفْصَةَ أَخْبَرَتْهُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ بَيْنَ النِّدَاءِ وَالْإِقَامَةِ مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bomdod namozining azoni bilan iqomati orasida ikki yengil rakat oʻqir edilar.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бомдод намозининг азони билан иқомати орасида икки енгил ракат ўқир эдилар.

حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ هِشَامٍ قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ يَعْنِي ابْنَ بُرْقَانَ حَدَّثَنَا نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ حَفْصَةَ أَخْبَرَتْهُ قَالَتْأَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَحِلَّ فِي حَجَّتِهِ الَّتِي حَجَّو قَالَ كَثِيرُ بْنُ مُرَّةَ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ أَخْبَرَهُ

Hafsa (roziyallohu anho) xabar berib aytdi: Rasululloh ﷺ menga oʻzlari qilgan hajlarida (ihromdan) chiqishni buyurdilar. Kasir ibn Murra: «Ibn Umar unga xabar berdi», dedi.Ҳафса (розияллоҳу анҳо) хабар бериб айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга ўзлари қилган ҳажларида (иҳромдан) чиқишни буюрдилар. Касир ибн Мурра: «Ибн Умар унга хабар берди», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ يَعْنِي ابْنَ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ قَالَ نَافِعٌ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَقُولُ أَخْبَرَتْنِي حَفْصَةُ زَوْجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ أَزْوَاجَهُ أَنْ يَحْلِلْنَ عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ فَقَالَتْ لَهُ فُلَانَةُ فَمَا يَمْنَعُكَ أَنْ تَحِلَّ فَقَالَ إِنِّي لَبَّدْتُ رَأْسِي وَقَلَّدْتُ هَدْيِي فَلَسْتُ أَحِلُّ حَتَّى أَنْحَرَ هَدْيِي

Nofeʼ aytdi: Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) shunday der edi: Menga Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa (roziyallohu anho) xabar berdiki, Nabiy ﷺ Vidoʼ haji yili zavjalariga (ihromdan) chiqishni buyurdilar. Shunda falonchi ayol u zotga: «Sizni (ihromdan) chiqishdan nima toʻsmoqda?» dedi. U zot: «Men boshimni (yelimlab) yopishtirdim va hadiyimga belgi taqdim. Bas, men hadiyimni soʻymagunimcha ihromdan chiqmayman», dedilar.Нофеъ айтди: Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) шундай дер эди: Менга Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса (розияллоҳу анҳо) хабар бердики, Набий ﷺ Видў ҳажи йили завжаларига (иҳромдан) чиқишни буюрдилар. Шунда фалончи аёл у зотга: «Сизни (иҳромдан) чиқишдан нима тўсмоқда?» деди. У зот: «Мен бошимни (елимлаб) ёпиштирдим ва ҳадийимга белги тақдим. Бас, мен ҳадийимни сўймагунимча иҳромдан чиқмайман», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ حَفْصَةَ ابْنَةِ عُمَرَ قَالَتْلَمَّا أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نِسَاءَهُ أَنْ يَحْلِلْنَ بِعُمْرَةٍ قُلْنَ فَمَا يَمْنَعُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ تَحِلَّ مَعَنَا قَالَ إِنِّي قَدْ أَهْدَيْتُ وَلَبَّدْتُ فَلَا أَحِلُّ حَتَّى أَنْحَرَ هَدْيِي وَقَالَ يَعْقُوبُ فِي كِتَابِ الْحَجِّ أَنْحَرَ هَدِيَّتِي

Hafsa binti Umar (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ ayollariga umra bilan (ihromdan) chiqishni buyurganlarida, ular: «Yo Rasululloh, sizni biz bilan birga (ihromdan) chiqishdan nima toʻsmoqda?» dedilar. U zot: «Men hadiy yubordim va boshimni (yelimlab) yopishtirdim. Bas, men hadiyimni soʻymagunimcha ihromdan chiqmayman», dedilar. Yaʼqub «Kitob al-Hajj»da: «hadiyyamni soʻymagunimcha», dedi.Ҳафса бинти Умар (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ аёлларига умра билан (иҳромдан) чиқишни буюрганларида, улар: «Ё Расулуллоҳ, сизни биз билан бирга (иҳромдан) чиқишдан нима тўсмоқда?» дедилар. У зот: «Мен ҳадий юбордим ва бошимни (елимлаб) ёпиштирдим. Бас, мен ҳадийимни сўймагунимча иҳромдан чиқмайман», дедилар. Яъқуб «Китоб ал-Ҳажж»да: «ҳадийямни сўймагунимча», деди.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَنْ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْفَجْرِ قَبْلَ الصُّبْحِ نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ حَفْصَةَ ابْنَةِ عُمَرَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْ الْفَجْرِ قَبْلَ الصُّبْحِ فِي بَيْتِي يُخَفِّفُهُمَا جِدًّاقَالَ نَافِعٌ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُخَفِّفُهُمَا كَذَلِكَ

Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa binti Umar (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ mening uyimda bomdoddan oldin fajrning ikki rakatini juda yengil qilib oʻqir edilar. Nofeʼ aytdi: Abdulloh ham ularni xuddi shunday yengil qilar edi.Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса бинти Умар (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ менинг уйимда бомдоддан олдин фажрнинг икки ракатини жуда енгил қилиб ўқир эдилар. Нофеъ айтди: Абдуллоҳ ҳам уларни худди шундай енгил қилар эди.

حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ زَيْدٍ يَعْنِي ابْنَ جُبَيْرٍ قَالَسَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ عَمَّا يَقْتُلُ الْمُحْرِمُ مِنْ الدَّوَابِّ فَقَالَ حَدَّثَتْنِي إِحْدَى النِّسْوَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَقْتُلُ الْحُدَيَّا وَالْغُرَابَ وَالْكَلْبَ الْعَقُورَ وَالْفَأْرَةَ وَالْعَقْرَبَ

Zayd ibn Jubayr aytdi: Men Ibn Umardan eshitdim, undan bir kishi muhrim qaysi jonivorlarni oʻldirishi haqida soʻradi. U: Menga ayollardan biri (Nabiy ﷺ ning zavjalaridan biri) hadis aytdiki, Rasululloh ﷺ: «Kalxat, qargʻa, quturgan it, sichqon va chayonni oʻldiradi», dedilar.Зайд ибн Жубайр айтди: Мен Ибн Умардан эшитдим, ундан бир киши муҳрим қайси жониворларни ўлдириши ҳақида сўради. У: Менга аёллардан бири (Набий ﷺ нинг завжаларидан бири) ҳадис айтдики, Расулуллоҳ ﷺ: «Калхат, қарға, қутурган ит, сичқон ва чаённи ўлдиради», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أُمِّ مُبَشِّرٍ عَنْ حَفْصَةَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ لَا يَدْخُلَ النَّارَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ أَحَدٌ شَهِدَ بَدْرًا وَالْحُدَيْبِيَةَ قَالَتْ فَقُلْتُ أَلَيْسَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ {وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا} قَالَ فَسَمِعَتْهُ يَقُولُ {ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَنَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيهَا جِثِيًّا}

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Men, agar Alloh xohlasa, Badr va Hudaybiyada hozir boʻlgan biror kishi doʻzaxga kirmasligiga umid qilaman», dedilar. Men: «Alloh azza va jalla {Sizlardan uning yoniga bormaydigan (birortangiz) yoʻq} demaganmi?» dedim. Shunda men u zotning: {Soʻng taqvo qilganlarni qutqaramiz va zolimlarni unda tiz choʻkkan holda qoldiramiz}, deganlarini eshitdim.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен, агар Аллоҳ хоҳласа, Бадр ва Ҳудайбияда ҳозир бўлган бирор киши дўзахга кирмаслигига умид қиламан», дедилар. Мен: «Аллоҳ азза ва жалла {Сизлардан унинг ёнига бормайдиган (бирортангиз) йўқ} демаганми?» дедим. Шунда мен у зотнинг: {Сўнг тақво қилганларни қутқарамиз ва золимларни унда тиз чўккан ҳолда қолдирамиз}, деганларини эшитдим.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ عَنْ حَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهَاقَالَتْ لَمْ أَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي سُبْحَتِهِ جَالِسًا قَطُّ حَتَّى كَانَ قَبْلَ مَوْتِهِ بِعَامٍ أَوْ بِعَامَيْنِ فَكَانَ يُصَلِّي فِي سُبْحَتِهِ جَالِسًا وَيَقْرَأُ السُّورَةَ فَيُرَتِّلُهَا حَتَّى تَكُونَ أَطْوَلَ مِنْ أَطْوَلَ مِنْهَا

Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ni vafotlaridan bir yil yoki ikki yil oldingacha nafl namozlarini oʻtirgan holda oʻqiganlarini hech koʻrmagan edim. Soʻng u zot nafl namozlarini oʻtirgan holda oʻqiydigan boʻldilar: surani shunday shoshilmay tartil bilan oʻqir edilarki, u oʻzidan uzunroq suradan ham uzunroq boʻlib ketardi.Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни вафотларидан бир йил ёки икки йил олдингача нафл намозларини ўтирган ҳолда ўқиганларини ҳеч кўрмаган эдим. Сўнг у зот нафл намозларини ўтирган ҳолда ўқийдиган бўлдилар: сурани шундай шошилмай тартил билан ўқир эдиларки, у ўзидан узунроқ сурадан ҳам узунроқ бўлиб кетарди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ عَنْ حَفْصَةَ قَالَتْمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي سُبْحَتِهِ جَالِسًا قَطُّ حَتَّى كَانَ قَبْلَ مَوْتِهِ بِعَامٍ فَكَانَ يُصَلِّي جَالِسًا فَيَقْرَأُ السُّورَةَ فَيُرَتِّلُهَا حَتَّى تَكُونَ أَطْوَلَ مِنْ أَطْوَلَ مِنْهَا

Hafsa (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ni vafotlaridan bir yil oldingacha nafl namozlarini oʻtirgan holda oʻqiganlarini hech koʻrmagan edim. Soʻng u zot oʻtirgan holda oʻqiydigan boʻldilar: surani shunday shoshilmay tartil bilan oʻqir edilarki, u oʻzidan uzunroq suradan ham uzunroq boʻlib ketardi.Ҳафса (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни вафотларидан бир йил олдингача нафл намозларини ўтирган ҳолда ўқиганларини ҳеч кўрмаган эдим. Сўнг у зот ўтирган ҳолда ўқийдиган бўлдилар: сурани шундай шошилмай тартил билан ўқир эдиларки, у ўзидан узунроқ сурадан ҳам узунроқ бўлиб кетарди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ أَنَّ الْمُطَّلِبَ بْنَ أَبِي وَدَاعَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ حَفْصَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ قَالَتْمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي جَالِسًا حَتَّى كَانَ قَبْلَ وَفَاتِهِ بِعَامٍ أَوْ عَامَيْنِ

Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa (roziyallohu anho) xabar berib aytdi: Men Rasululloh ﷺ ni vafotlaridan bir yil yoki ikki yil oldingacha oʻtirgan holda namoz oʻqiganlarini koʻrmagan edim.Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса (розияллоҳу анҳо) хабар бериб айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни вафотларидан бир йил ёки икки йил олдингача ўтирган ҳолда намоз ўқиганларини кўрмаган эдим.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ صَفْوَانَ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ جَدِّهِ عَنْ حَفْصَةَ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيَؤُمَّنَّ هَذَا الْبَيْتَ جَيْشٌ يَغْزُونَهُ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْبَيْدَاءِ خُسِفَ بِأَوْسَطِهِمْ فَيُنَادِي أَوَّلُهُمْ وَآخِرُهُمْ فَلَا يَنْجُو إِلَّا الشَّرِيدُ الَّذِي يُخْبِرُ عَنْهُمْ فَقَالَ رَجُلٌ كَذَا وَاللَّهِ مَا كَذَبْتُ عَلَى حَفْصَةَ وَلَا كَذَبَتْ حَفْصَةُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Hafsa (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Albatta, bu Baytga bir qoʻshin uni gʻazot qilish uchun yuradi. Toki ular Baydoda boʻlganlarida, ularning oʻrtasi yerga yutiladi. Shunda ularning avvali va oxiri (bir-birini) chaqiradi, ulardan xabar beradigan bir qochoqdan boshqa hech kim qutulmaydi». Shunda bir kishi: «Shundaydir, Allohga qasamki, men Hafsaga nisbatan yolgʻon soʻzlamadim va Hafsa ham Rasululloh ﷺ ga nisbatan yolgʻon soʻzlamadi», dedi.Ҳафса (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Албатта, бу Байтга бир қўшин уни ғазот қилиш учун юради. Токи улар Байдода бўлганларида, уларнинг ўртаси ерга ютилади. Шунда уларнинг аввали ва охири (бир-бирини) чақиради, улардан хабар берадиган бир қочоқдан бошқа ҳеч ким қутулмайди». Шунда бир киши: «Шундайдир, Аллоҳга қасамки, мен Ҳафсага нисбатан ёлғон сўзламадим ва Ҳафса ҳам Расулуллоҳ ﷺ га нисбатан ёлғон сўзламади», деди.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلٍ عَنْ حَفْصَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَنَالُ مِنْ وَجْهِ بَعْضِ نِسَائِهِ وَهُوَ صَائِمٌ

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ roʻzador holatlarida ayollaridan baʼzisining yuzidan oʻpar edilar.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ рўзадор ҳолатларида аёлларидан баъзисининг юзидан ўпар эдилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلٍ عَنْ حَفْصَةَ ابْنَةِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ

Hafsa binti Umar (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ roʻzador holatlarida oʻpar edilar.Ҳафса бинти Умар (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ рўзадор ҳолатларида ўпар эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مُسْلِمٍ عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلٍ عَنْ حَفْصَةَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺ roʻza tutgan holatlarida (ayollarini) oʻpar edilar».Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺ рўза тутган ҳолатларида (аёлларини) ўпар эдилар».

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ مَنْصُورٍ وَالْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ شُتَيْرِ بْنِ شَكَلٍ عَنْ حَفْصَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌ

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ roʻzador holatlarida oʻpar edilar.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ рўзадор ҳолатларида ўпар эдилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ حَفْصَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا امْرَأَةٌ يُقَالُ لَهَا شَفَّاءُ تَرْقِي مِنْ النَّمْلَةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمِيهَا حَفْصَةَ

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ uning huzuriga kirdilar, uning yonida Shifo deb ataladigan bir ayol bor edi, u namla (yarasi)dan ruqya qilar edi. Shunda Nabiy ﷺ: «Buni Hafsaga oʻrgatib qoʻy», dedilar.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ унинг ҳузурига кирдилар, унинг ёнида Шифо деб аталадиган бир аёл бор эди, у намла (яраси)дан руқя қилар эди. Шунда Набий ﷺ: «Буни Ҳафсага ўргатиб қўй», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنْ حَفْصَةَأَنَّ امْرَأَةً مِنْ قُرَيْشٍ يُقَالُ لَهَا الشَّفَّاءُ كَانَتْ تَرْقِي مِنْ النَّمْلَةِ فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمِيهَا حَفْصَةَ

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Qurayshdan Shifo deb ataladigan bir ayol namla (yarasi)dan ruqya qilar edi. Shunda Nabiy ﷺ unga: «Buni Hafsaga oʻrgatib qoʻy», dedilar.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Қурайшдан Шифо деб аталадиган бир аёл намла (яраси)дан руқя қилар эди. Шунда Набий ﷺ унга: «Буни Ҳафсага ўргатиб қўй», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ وَهُوَ الْجُمَحِيُّ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَأَنَّ بَعْضَ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا أَعْلَمُهَا إِلَّا حَفْصَةَ سُئِلَتْ عَنْ قِرَاءَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّكُمْ لَا تُطِيقُونَهَا قَالَتْ {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ} تَعْنِي التَّرْتِيلَ

Ibn Abu Mulaykadan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ning zavjalaridan biridan — men uni Hafsadan boshqa deb bilmayman — Rasululloh ﷺ ning qiroatlari haqida soʻraldi. U: «Sizlar unga toqat qila olmaysizlar», dedi va {Alhamdu lillahi Robbil olamin, ar-Rohmanir Rohim} deb (oʻqib koʻrsatdi) — yaʼni tartilni (nazarda tutdi).Ибн Абу Мулайкадан ривоят қилинади: Набий ﷺ нинг завжаларидан биридан — мен уни Ҳафсадан бошқа деб билмайман — Расулуллоҳ ﷺ нинг қироатлари ҳақида сўралди. У: «Сизлар унга тоқат қила олмайсизлар», деди ва {Алҳамду лиллаҳи Роббил оламин, ар-Роҳманир Роҳим} деб (ўқиб кўрсатди) — яъни тартилни (назарда тутди).

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ صَفِيَّةَ ابْنَةَ أَبِي عُبَيْدٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا سَمِعَتْ حَفْصَةَ ابْنَةَ عُمَرَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُحَدِّثُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَوْ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلَاثٍ إِلَّا عَلَى زَوْجٍ

Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa binti Umar (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohga va oxirat kuniga — yoki Allohga va Uning Rasuliga — iymon keltirgan ayolga marhum uchun uch kundan ortiq aza tutishi halol emas, eri uchungina (aza tutadi)», dedilar.Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса бинти Умар (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ва охират кунига — ёки Аллоҳга ва Унинг Расулига — иймон келтирган аёлга марҳум учун уч кундан ортиқ аза тутиши ҳалол эмас, эри учунгина (аза тутади)», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ صَفِيَّةَ ابْنَةَ أَبِي عُبَيْدٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا سَمِعَتْ حَفْصَةَ ابْنَةَ عُمَرَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَوْ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلَاثٍ إِلَّا عَلَى زَوْجٍ فَإِنَّهَا تُحِدُّ عَلَيْهِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا

Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa binti Umar (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan — yoki Allohga va Uning Rasuliga iymon keltirgan — ayolga marhum uchun uch kundan ortiq aza tutishi halol emas, eri bundan mustasno. Eri uchun u toʻrt oyu oʻn kun aza tutadi», dedilar.Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса бинти Умар (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган — ёки Аллоҳга ва Унинг Расулига иймон келтирган — аёлга марҳум учун уч кундан ортиқ аза тутиши ҳалол эмас, эри бундан мустасно. Эри учун у тўрт ою ўн кун аза тутади», дедилар.

قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَهْدِيٍّ مَالِكٌ عَنْ نَافِعٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ عَنْ عَائِشَةَ أَوْ حَفْصَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلَاثٍ إِلَّا عَلَى زَوْجٍ

Oisha yoki moʻminlarning onasi Hafsa (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan ayolga marhum uchun uch kundan ortiq aza tutishi halol emas, eri uchungina (aza tutadi)», dedilar.Оиша ёки мўминларнинг онаси Ҳафса (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган аёлга марҳум учун уч кундан ортиқ аза тутиши ҳалол эмас, эри учунгина (аза тутади)», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ يَعْنِي ابْنَ سَعْدٍ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ صَفِيَّةَ ابْنَةَ أَبِي عُبَيْدٍ حَدَّثَتْهُ عَنْ حَفْصَةَ أَوْ عَائِشَةَ أَوْ عَنْ كِلْتَيْهِمَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَوْ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ إِلَّا عَلَى زَوْجِهَا

Hafsa yoki Oisha, yoxud ikkovlaridan (roziyallohu anhumo) rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan — yoki Allohga va Uning Rasuliga iymon keltirgan — ayolga oʻlik uchun uch kundan ortiq aza tutishi halol emas, eri uchungina (aza tutadi)», dedilar.Ҳафса ёки Оиша, ёхуд икковларидан (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган — ёки Аллоҳга ва Унинг Расулига иймон келтирган — аёлга ўлик учун уч кундан ортиқ аза тутиши ҳалол эмас, эри учунгина (аза тутади)», дедилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ عَنْ نَافِعٍ أَنَّ صَفِيَّةَ ابْنَةَ أَبِي عُبَيْدٍ حَدَّثَتْهُ عَنْ حَفْصَةَ أَوْ عَائِشَةَ أَوْ عَنْهُمَا كِلْتَيْهِمَاأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ تُحِدَّ فَوْقَ ثَلَاثٍ إِلَّا عَلَى زَوْجِهَا

Hafsa yoki Oisha, yoxud ikkovlaridan (roziyallohu anhumo) rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan ayolga uch kundan ortiq aza tutishi halol emas, eri uchungina (aza tutadi)», dedilar.Ҳафса ёки Оиша, ёхуд икковларидан (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган аёлга уч кундан ортиқ аза тутиши ҳалол эмас, эри учунгина (аза тутади)», дедилар.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَالِمٍ عَنْ حَفْصَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَنْ لَمْ يُجْمِعْ الصِّيَامَ مَعَ الْفَجْرِ فَلَا صِيَامَ لَهُ

Hafsa (roziyallohu anho)dan, Nabiy ﷺ dan rivoyat qilinadiki, u zot: «Kim tong bilan birga roʻzani qatʼiy niyat qilmasa, uning roʻzasi yoʻq», dedilar.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан, Набий ﷺ дан ривоят қилинадики, у зот: «Ким тонг билан бирга рўзани қатъий ният қилмаса, унинг рўзаси йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الرَّازِيُّ وَهُوَ خَتَنُ سَلَمَةَ الْأَبْرَشِ قَالَ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُوسَى عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ حَفْصَةَ ابْنَةِ عُمَرَ قَالَتْسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَأْتِي جَيْشٌ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ يُرِيدُونَ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْبَيْدَاءِ خُسِفَ بِهِمْ فَرَجَعَ مَنْ كَانَ أَمَامَهُمْ لِيَنْظُرَ مَا فَعَلَ الْقَوْمُ فَيُصِيبَهُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَهُمْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ بِمَنْ كَانَ مِنْهُمْ مُسْتَكْرَهًا قَالَ يُصِيبُهُمْ كُلَّهُمْ ذَلِكَ ثُمَّ يَبْعَثُ اللَّهُ كُلَّ امْرِئٍ عَلَى نِيَّتِهِ

Hafsa binti Umar (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺ ning shunday deganlarini eshitdim: «Mashriq tomonidan bir qoʻshin keladi, ular Makka ahlidan bir kishini (tutmoqchi) boʻladilar. Toki ular Baydoda boʻlganlarida, yer ularni yutadi. Ularning oldida boʻlganlar qavmga nima boʻlganini koʻrgani qaytadilar va ularga ham anavilarga yetgan (narsa) yetadi». Men: «Yo Rasululloh, ular orasida majbur qilingan kishi boʻlsa-chi?» dedim. U zot: «Bu ularning hammasiga yetadi, soʻngra Alloh har bir kishini oʻz niyatiga koʻra qayta tiriltiradi», dedilar.Ҳафса бинти Умар (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг шундай деганларини эшитдим: «Машриқ томонидан бир қўшин келади, улар Макка аҳлидан бир кишини (тутмоқчи) бўладилар. Токи улар Байдода бўлганларида, ер уларни ютади. Уларнинг олдида бўлганлар қавмга нима бўлганини кўргани қайтадилар ва уларга ҳам анавиларга етган (нарса) етади». Мен: «Ё Расулуллоҳ, улар орасида мажбур қилинган киши бўлса-чи?» дедим. У зот: «Бу уларнинг ҳаммасига етади, сўнгра Аллоҳ ҳар бир кишини ўз ниятига кўра қайта тирилтиради», дедилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْأَشْجَعِيُّ الْكُوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ قَيْسٍ الْمُلَائِيُّ عَنِ الْحُرِّ بْنِ الصَّيَّاحِ عَنْ هُنَيْدَةَ بْنِ خَالِدٍ الْخُزَاعِيِّ عَنْ حَفْصَةَ قَالَتْأَرْبَعٌ لَمْ يَكُنْ يَدَعُهُنَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صِيَامَ عَاشُورَاءَ وَالْعَشْرَ وَثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَالرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْغَدَاةِ

Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Toʻrt narsa borki, Nabiy ﷺ ularni hech tark etmas edilar: Oshuro roʻzasi, oʻn kunlik roʻza, har oyda uch kun roʻza va bomdoddan oldingi ikki rakat namoz.Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Тўрт нарса борки, Набий ﷺ уларни ҳеч тарк этмас эдилар: Ошуро рўзаси, ўн кунлик рўза, ҳар ойда уч кун рўза ва бомдоддан олдинги икки ракат намоз.

حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ سَوَاءٍ الْخُزَاعِيِّ عَنْ حَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَصُومُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ وَيَوْمَ الْخَمِيسِ وَيَوْمَ الِاثْنَيْنِ مِنْ الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى

Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ har oyda uch kun — dushanba, payshanba va keyingi haftaning dushanbasi (kunlari) roʻza tutar edilar.Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳар ойда уч кун — душанба, пайшанба ва кейинги ҳафтанинг душанбаси (кунлари) рўза тутар эдилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ زَائِدَةَ عَنْ عَاصِمٍ عَنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ حَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى تَحْتَ خَدِّهِ الْأَيْمَنِ وَكَانَتْ يَمِينُهُ لِطَعَامِهِ وَطُهُورِهِ وَصَلَاتِهِ وَثِيَابِهِ وَكَانَتْ شِمَالُهُ لِمَا سِوَى ذَلِكَ وَكَانَ يَصُومُ الِاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسَ

Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ yotoqlariga yotganlarida oʻng qoʻllarini oʻng yonoqlari ostiga qoʻyar edilar. Oʻng qoʻllari taomlari, tahoratlari, namozlari va kiyimlari uchun, chap qoʻllari esa bulardan boshqasi uchun edi. Va u zot dushanba hamda payshanba kunlari roʻza tutar edilar.Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ётоқларига ётганларида ўнг қўлларини ўнг ёноқлари остига қўяр эдилар. Ўнг қўллари таомлари, таҳоратлари, намозлари ва кийимлари учун, чап қўллари эса булардан бошқаси учун эди. Ва у зот душанба ҳамда пайшанба кунлари рўза тутар эдилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ عَنْ سَوَاءٍ الْخُزَاعِيِّ عَنْ حَفْصَةَ ابْنَةِ عُمَرَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى تَحْتَ خَدِّهِ وَقَالَ رَبِّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ ثَلَاثًا

Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa binti Umar (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ toʻshaklariga yotganlarida oʻng qoʻllarini yonoqlari ostiga qoʻyar va uch marta: «Robbim, bandalaringni qayta tiriltiradigan kuningda meni azobingdan saqlagin», deb aytar edilar.Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса бинти Умар (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ тўшакларига ётганларида ўнг қўлларини ёноқлари остига қўяр ва уч марта: «Роббим, бандаларингни қайта тирилтирадиган кунингда мени азобингдан сақлагин», деб айтар эдилар.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ بَهْدَلَةَ عَنْ سَوَاءٍ الْخُزَاعِيِّ عَنِ حَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَصُومُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ الِاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسَ وَالِاثْنَيْنِ مِنْ الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى

Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ har oyda uch kun — dushanba, payshanba va keyingi haftaning dushanbasi (kunlari) roʻza tutar edilar.Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ҳар ойда уч кун — душанба, пайшанба ва кейинги ҳафтанинг душанбаси (кунлари) рўза тутар эдилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ بَهْدَلَةَ عَنْ سَوَاءٍ الْخُزَاعِيِّ عَنْ حَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ اضْطَجَعَ عَلَى يَدِهِ الْيُمْنَى ثُمَّ قَالَ رَبِّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ ثَلَاثَ مِرَارٍ وَكَانَ يَجْعَلُ يَمِينَهُ لِأَكْلِهِ وَشُرْبِهِ وَوُضُوئِهِ وَثِيَابِهِ وَأَخْذِهِ وَعَطَائِهِ وَيَجْعَلُ شِمَالَهُ لِمَا سِوَى ذَلِكَ وَكَانَ يَصُومُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ الِاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسَ وَالِاثْنَيْنِ مِنْ الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى

Nabiy ﷺ ning zavjalari Hafsa (roziyallohu anho) aytdi: Nabiy ﷺ toʻshaklariga yotganlarida oʻng qoʻllari ustiga yonboshlar, soʻng uch marta: «Robbim, bandalaringni qayta tiriltiradigan kuningda meni azobingdan saqlagin», deb aytar edilar. Oʻng qoʻllarini yeyish, ichish, tahorat, kiyinish, olish va berish uchun, chap qoʻllarini esa bulardan boshqasi uchun ishlatar edilar. Va u zot har oyda uch kun — dushanba, payshanba va keyingi haftaning dushanbasi (kunlari) roʻza tutar edilar.Набий ﷺ нинг завжалари Ҳафса (розияллоҳу анҳо) айтди: Набий ﷺ тўшакларига ётганларида ўнг қўллари устига ёнбошлар, сўнг уч марта: «Роббим, бандаларингни қайта тирилтирадиган кунингда мени азобингдан сақлагин», деб айтар эдилар. Ўнг қўлларини ейиш, ичиш, таҳорат, кийиниш, олиш ва бериш учун, чап қўлларини эса булардан бошқаси учун ишлатар эдилар. Ва у зот ҳар ойда уч кун — душанба, пайшанба ва кейинги ҳафтанинг душанбаси (кунлари) рўза тутар эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبَانُ يَعْنِي ابْنَ يَزِيدَ الْعَطَّارَ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ مَعْبَدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ سَوَاءٍ الْخُزَاعِيِّ عَنْ حَفْصَةَ ابْنَةِ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْقُدَ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى تَحْتَ خَدِّهِ الْأَيْمَنِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ عِبَادَكَ ثَلَاثَ مِرَارٍ وَكَانَتْ يَدُهُ الْيُمْنَى لِطَعَامِهِ وَشَرَابِهِ وَكَانَتْ يَدُهُ الْيُسْرَى لِسَائِرِ حَاجَتِهِ

Hafsa binti Umar (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ uxlamoqchi boʻlganlarida oʻng qoʻllarini oʻng yonoqlari ostiga qoʻyar, soʻng uch marta: «Allohim, bandalaringni tiriltirgan kuningda meni azobingdan saqlagil», deb aytar edilar. Oʻng qoʻllari taomlari va ichimliklari uchun, chap qoʻllari esa qolgan hojatlari uchun edi.Ҳафса бинти Умар (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ ухламоқчи бўлганларида ўнг қўлларини ўнг ёноқлари остига қўяр, сўнг уч марта: «Аллоҳим, бандаларингни тирилтирган кунингда мени азобингдан сақлагил», деб айтар эдилар. Ўнг қўллари таомлари ва ичимликлари учун, чап қўллари эса қолган ҳожатлари учун эди.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمُزَنِيِّ قَالَ حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ ابْنَةُ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ قَدْ وَضَعَ ثَوْبَهُ بَيْنَ فَخِذَيْهِ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنَ لَهُ وَهُوَ عَلَى هَيْئَتِهِ ثُمَّ عُمَرُ بِمِثْلِ هَذِهِ الْقِصَّةِ ثُمَّ عَلِيٌّ ثُمَّ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى هَيْئَتِهِ ثُمَّ جَاءَ عُثْمَانُ فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنَ لَهُ فَأَخَذَ ثَوْبَهُ فَتَجَلَّلَهُ فَتَحَدَّثُوا ثُمَّ خَرَجُوا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ جَاءَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعَلِيٌّ وَسَائِرُ أَصْحَابِكَ وَأَنْتَ عَلَى هَيْئَتِكَ فَلَمَّا جَاءَ عُثْمَانُ تَجَلَّلْتَ بِثَوْبِكَ فَقَالَ أَلَا أَسْتَحْيِي مِمَّنْ تَسْتَحْيِي مِنْهُ الْمَلَائِكَةُ

Hafsa binti Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anho) aytdi: Rasululloh ﷺ bir kuni kiyimlarini ikki sonlari orasiga qoʻygan edilar. Shunda Abu Bakr kelib izn soʻradi, u zot oʻsha holatlarida turib unga izn berdilar. Soʻng Umar (keldi) — xuddi shu qissa kabi, — soʻng Ali, soʻng sahobalaridan bir necha kishi (keldi), Nabiy ﷺ esa oʻsha holatlarida edilar. Soʻng Usmon kelib izn soʻradi, u zot unga izn berdilar va kiyimlarini olib, oʻzlarini oʻrab oldilar. Ular gaplashdilar, soʻng chiqib ketishdi. Men: «Yo Rasululloh, Abu Bakr, Umar, Ali va boshqa sahobalaringiz keldi, siz esa oʻz holatingizda edingiz. Usmon kelganida esa kiyimingiz bilan oʻzingizni oʻradingiz», dedim. U zot: «Malaklar undan hayo qiladigan kishidan men hayo qilmaymanmi?» dedilar.Ҳафса бинти Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир куни кийимларини икки сонлари орасига қўйган эдилар. Шунда Абу Бакр келиб изн сўради, у зот ўша ҳолатларида туриб унга изн бердилар. Сўнг Умар (келди) — худди шу қисса каби, — сўнг Али, сўнг саҳобаларидан бир неча киши (келди), Набий ﷺ эса ўша ҳолатларида эдилар. Сўнг Усмон келиб изн сўради, у зот унга изн бердилар ва кийимларини олиб, ўзларини ўраб олдилар. Улар гаплашдилар, сўнг чиқиб кетишди. Мен: «Ё Расулуллоҳ, Абу Бакр, Умар, Али ва бошқа саҳобаларингиз келди, сиз эса ўз ҳолатингизда эдингиз. Усмон келганида эса кийимингиз билан ўзингизни ўрадингиз», дедим. У зот: «Малаклар ундан ҳаё қиладиган кишидан мен ҳаё қилмайманми?» дедилар.

حَدَّثَنَا هَاشِمٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ يَعْنِي شَيْبَانَ عَنْ أَبِي الْيَعْفُورِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمُزَنِيِّ عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ قَالَتْدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَوَضَعَ ثَوْبَهُ بَيْنَ فَخِذَيْهِ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ يَسْتَأْذِنُ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى هَيْئَتِهِ ثُمَّ جَاءَ عُمَرُ يَسْتَأْذِنُ فَأَذِنَ لَهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى هَيْئَتِهِ وَجَاءَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَأَذِنَ لَهُمْ وَجَاءَ عَلِيٌّ يَسْتَأْذِنُ فَأَذِنَ لَهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى هَيْئَتِهِ ثُمَّ جَاءَ عُثْمَانُ فَاسْتَأْذَنَ فَتَجَلَّلَ ثَوْبَهُ ثُمَّ أَذِنَ لَهُ فَتَحَدَّثُوا سَاعَةً ثُمَّ خَرَجُوا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ دَخَلَ عَلَيْكَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعَلِيٌّ وَنَاسٌ مِنْ أَصْحَابِكَ وَأَنْتَ عَلَى هَيْئَتِكَ لَمْ تَتَحَرَّكْ فَلَمَّا دَخَلَ عُثْمَانُ تَجَلَّلْتَ ثَوْبَكَ فَقَالَ أَلَا أَسْتَحْيِي مِمَّنْ تَسْتَحْيِي مِنْهُ الْمَلَائِكَةُ

Hafsa binti Umar (roziyallohu anho) aytdi: Bir kuni Rasululloh ﷺ mening huzurimga kirdilar va kiyimlarini ikki sonlari orasiga qoʻydilar. Shunda Abu Bakr izn soʻrab keldi, Rasululloh ﷺ oʻsha holatlarida turib unga izn berdilar. Soʻng Umar izn soʻrab keldi, Rasululloh ﷺ oʻsha holatlarida turib unga izn berdilar. Sahobalaridan bir necha kishi keldi, u zot ularga ham izn berdilar. Soʻng Ali izn soʻrab keldi, Rasululloh ﷺ oʻsha holatlarida turib unga izn berdilar. Soʻng Usmon kelib izn soʻradi, shunda u zot kiyimlari bilan oʻzlarini oʻrab oldilar, keyin unga izn berdilar. Ular bir soat gaplashdilar, soʻng chiqib ketishdi. Men: «Yo Rasululloh, huzuringizga Abu Bakr, Umar, Ali va sahobalaringizdan bir necha kishi kirdi, siz esa oʻz holatingizda edingiz, qimirlamadingiz ham. Usmon kirganida esa kiyimingiz bilan oʻzingizni oʻradingiz», dedim. U zot: «Malaklar undan hayo qiladigan kishidan men hayo qilmaymanmi?» dedilar.Ҳафса бинти Умар (розияллоҳу анҳо) айтди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ менинг ҳузуримга кирдилар ва кийимларини икки сонлари орасига қўйдилар. Шунда Абу Бакр изн сўраб келди, Расулуллоҳ ﷺ ўша ҳолатларида туриб унга изн бердилар. Сўнг Умар изн сўраб келди, Расулуллоҳ ﷺ ўша ҳолатларида туриб унга изн бердилар. Саҳобаларидан бир неча киши келди, у зот уларга ҳам изн бердилар. Сўнг Али изн сўраб келди, Расулуллоҳ ﷺ ўша ҳолатларида туриб унга изн бердилар. Сўнг Усмон келиб изн сўради, шунда у зот кийимлари билан ўзларини ўраб олдилар, кейин унга изн бердилар. Улар бир соат гаплашдилар, сўнг чиқиб кетишди. Мен: «Ё Расулуллоҳ, ҳузурингизга Абу Бакр, Умар, Али ва саҳобаларингиздан бир неча киши кирди, сиз эса ўз ҳолатингизда эдингиз, қимирламадингиз ҳам. Усмон кирганида эса кийимингиз билан ўзингизни ўрадингиз», дедим. У зот: «Малаклар ундан ҳаё қиладиган кишидан мен ҳаё қилмайманми?» дедилар.