وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ خَبُثَتْ نَفْسِي وَلَكِنْ لِيَقُلْ لَقِسَتْ نَفْسِي

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz: ‹Xabusat nafsiy (nafsim yomonlashdi)› demasin; balki: ‹Laqisat nafsiy (koʻnglim behuzur boʻldi)› desin», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз: ‹Хабусат нафсий (нафсим ёмонлашди)› демасин; балки: ‹Лақисат нафсий (кўнглим беҳузур бўлди)› десин», дедилар.

وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامٌ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَأَنَّهَا سَتَرَتْ عَلَى بَابِهَا دُرْنُوكًا فِيهِ خَيْلٌ أُولَاتُ أَجْنِحَةٍ فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ سَفَرٍ فَأَمَرَهَا فَنَزَعَتْهُ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U oʻz eshigiga ustida qanotli otlar boʻlgan bir parda tutgan edi. Rasululloh ﷺ safardan qaytdilar va unga buyurdilar, u esa uni olib tashladi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У ўз эшигига устида қанотли отлар бўлган бир парда тутган эди. Расулуллоҳ ﷺ сафардан қайтдилар ва унга буюрдилар, у эса уни олиб ташлади.

وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اعْتَكَفَ لَمْ يَخْرُجْ مِنْ الْمَسْجِدِ إِلَّا لِحَاجَةِ الْإِنْسَانِ

Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Rasululloh ﷺ iʼtikof oʻtirganlarida, masjiddan faqat inson hojati uchungina chiqar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ иътикоф ўтирганларида, масжиддан фақат инсон ҳожати учунгина чиқар эдилар.

وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ عَنِ أَبِيهِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهُ بَلَغَهَا أَنَّ ابْنَ عُمَرَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْمَيِّتُ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ فَقَالَتْ يَرْحَمُ اللَّهُ عُمَرَ وَابْنَ عُمَرَ فَوَاللَّهِ مَا هُمَا بِكَاذِبَيْنِ وَلَا مُكَذَّبَيْنِ وَلَا مُتَزَيِّدَيْنِ إِنَّمَا قَالَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي رَجُلٍ مِنْ الْيَهُودِ وَمَرَّ بِأَهْلِهِ وَهُمْ يَبْكُونَ عَلَيْهِ فَقَالَ إِنَّهُمْ لَيَبْكُونَ عَلَيْهِ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيُعَذِّبُهُ فِي قَبْرِهِ

Qosim ibn Muhammad ibn Abu Bakr rivoyat qiladi: Oisha (roziyallohu anho)ga Ibn Umar otasi Umar ibn Xattobdan Rasululloh ﷺ: «Marhum ahlining unga yigʻlashi sababli azoblanadi», deganlarini rivoyat qilayotgani xabari yetdi. Shunda u: «Alloh Umarga ham, Ibn Umarga ham rahm qilsin. Alloh nomiga qasamki, ular ikkovi yolgʻonchi ham emas, yolgʻonga chiqarilgan ham emas, (soʻzga) qoʻshib aytuvchi ham emas. Lekin Rasululloh ﷺ buni yahudiylardan boʻlgan bir kishi haqida aytganlar: u zot uning ahli yonidan oʻtdilar, ular unga yigʻlayotgan edilar. Shunda u zot: ‹Ular unga yigʻlamoqdalar, holbuki Alloh azza va jalla uni qabrida azoblamoqda›, dedilar», dedi.Қосим ибн Муҳаммад ибн Абу Бакр ривоят қилади: Оиша (розияллоҳу анҳо)га Ибн Умар отаси Умар ибн Хаттобдан Расулуллоҳ ﷺ: «Марҳум аҳлининг унга йиғлаши сабабли азобланади», деганларини ривоят қилаётгани хабари етди. Шунда у: «Аллоҳ Умарга ҳам, Ибн Умарга ҳам раҳм қилсин. Аллоҳ номига қасамки, улар иккови ёлғончи ҳам эмас, ёлғонга чиқарилган ҳам эмас, (сўзга) қўшиб айтувчи ҳам эмас. Лекин Расулуллоҳ ﷺ буни яҳудийлардан бўлган бир киши ҳақида айтганлар: у зот унинг аҳли ёнидан ўтдилар, улар унга йиғлаётган эдилар. Шунда у зот: ‹Улар унга йиғламоқдалар, ҳолбуки Аллоҳ азза ва жалла уни қабрида азобламоқда›, дедилар», деди.

وَجَدْتُ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْوَرَّاقُ قَالَ حَدَّثَنَا وَائِلُ بْنُ دَاوُدَ عَنِ الْبَهِيِّ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْمَا بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ فِي جَيْشٍ قَطُّ إِلَّا أَمَّرَهُ عَلَيْهِمْ وَلَوْ بَقِيَ بَعْدَهُ لَاسْتَخْلَفَهُ

Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Rasululloh ﷺ Zayd ibn Horisani qaysi bir lashkarda yuborsalar, albatta, uni ularga amir qilganlar; agar u zotdan keyin tirik qolganda edi, uni oʻrinbosar qilgan boʻlar edilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ Зайд ибн Ҳорисани қайси бир лашкарда юборсалар, албатта, уни уларга амир қилганлар; агар у зотдан кейин тирик қолганда эди, уни ўринбосар қилган бўлар эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ قَالَ حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا يَحِلُّ لِامْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أَنْ تُحِدَّ فَوْقَ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ إِلَّا عَلَى زَوْجِهَا

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Allohga va oxirat kuniga iymon keltirgan ayolga eridan boshqasi uchun uch kundan koʻp motam tutish halol emas», dedilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирган аёлга эридан бошқаси учун уч кундан кўп мотам тутиш ҳалол эмас», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ عَائِشَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُقَبِّلُ وَهُوَ صَائِمٌهَذَا آخِرُ مُسْنَدِ السَّيِّدَةِ عَائِشَةَ

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ roʻza tutgan holatlarida oʻpar edilar. Bu — Oisha (roziyallohu anho) musnadining oxiridir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ рўза тутган ҳолатларида ўпар эдилар. Бу — Оиша (розияллоҳу анҳо) муснадининг охиридир.

قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنِ الْفِرَاسِ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ تَمْشِي كَأَنَّ مِشْيَتَهَا مِشْيَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَرْحَبًا بِابْنَتِي ثُمَّ أَجْلَسَهَا عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ إِنَّهُ أَسَرَّ إِلَيْهَا حَدِيثًا فَبَكَتْ فَقُلْتُ لَهَا اسْتَخَصَّكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثَهُ ثُمَّ تَبْكِينَ ثُمَّ إِنَّهُ أَسَرَّ إِلَيْهَا حَدِيثًا فَضَحِكَتْ فَقُلْتُ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ فَرَحًا أَقْرَبَ مِنْ حُزْنٍ فَسَأَلْتُهَا عَمَّا قَالَ فَقَالَتْ مَا كُنْتُ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا قُبِضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلْتُهَا فَقَالَتْ إِنَّهُ أَسَرَّ إِلَيَّ فَقَالَ إِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام كَانَ يُعَارِضُنِي بِالْقُرْآنِ فِي كُلِّ عَامٍ مَرَّةً وَإِنَّهُ عَارَضَنِي بِهِ الْعَامَ مَرَّتَيْنِ وَلَا أُرَاهُ إِلَّا قَدْ حَضَرَ أَجَلِي وَإِنَّكِ أَوَّلُ أَهْلِ بَيْتِي لُحُوقًا بِي وَنِعْمَ السَّلَفُ أَنَا لَكِ فَبَكَيْتُ لِذَلِكَ ثُمَّ قَالَ أَلَا تَرْضَيْنَ أَنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَوْ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْ فَضَحِكْتُ لِذَلِكَ

Masruq Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladi: Fotima yurib keldi — goʻyo uning yurishi Rasululloh ﷺning yurishlari edi. U zot: «Qizimga marhabo!» dedilar va uni oʻng yonlariga yoki chap yonlariga oʻtqazdilar. Soʻng unga pichirlab bir gap aytdilar, shunda u yigʻladi. Men unga: «Rasululloh ﷺ oʻz soʻzlarini senga xos qildilar-u, sen yigʻlaysanmi?» dedim. Soʻng u zot yana unga pichirlab bir gap aytdilar, shunda u kuldi. Men: «Bugungidek gʻamga bunchalik yaqin xursandlikni hech koʻrmagandim», dedim va undan u zot nima deganlarini soʻradim. U: «Men Rasululloh ﷺning sirlarini oshkor qilmayman», dedi. Nabiy ﷺ vafot etganlaridan keyin men undan soʻradim. U: «U zot menga pichirlab: ‹Jibril (alayhissalom) har yili Qurʼonni men bilan bir marta solishtirib chiqar edi, bu yil esa u men bilan ikki marta solishtirib chiqdi. Men buni ajalim yaqinlashganidan boshqa narsa deb bilmayman. Sen ahli baytim ichida menga birinchi boʻlib qoʻshilasan. Men senga naqadar yaxshi salafman!› dedilar — men shu sababdan yigʻladim. Soʻng: ‹Bu ummat ayollarining — yoki moʻminlar ayollarining — sayyidasi boʻlishingga rozi emasmisan?› dedilar — men shu sababdan kuldim», dedi.Масруқ Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилади: Фотима юриб келди — гўё унинг юриши Расулуллоҳ ﷺнинг юришлари эди. У зот: «Қизимга марҳабо!» дедилар ва уни ўнг ёнларига ёки чап ёнларига ўтқаздилар. Сўнг унга пичирлаб бир гап айтдилар, шунда у йиғлади. Мен унга: «Расулуллоҳ ﷺ ўз сўзларини сенга хос қилдилар-у, сен йиғлайсанми?» дедим. Сўнг у зот яна унга пичирлаб бир гап айтдилар, шунда у кулди. Мен: «Бугунгидек ғамга бунчалик яқин хурсандликни ҳеч кўрмагандим», дедим ва ундан у зот нима деганларини сўрадим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг сирларини ошкор қилмайман», деди. Набий ﷺ вафот этганларидан кейин мен ундан сўрадим. У: «У зот менга пичирлаб: ‹Жибрил (алайҳиссалом) ҳар йили Қуръонни мен билан бир марта солиштириб чиқар эди, бу йил эса у мен билан икки марта солиштириб чиқди. Мен буни ажалим яқинлашганидан бошқа нарса деб билмайман. Сен аҳли байтим ичида менга биринчи бўлиб қўшиласан. Мен сенга нақадар яхши салафман!› дедилар — мен шу сабабдан йиғладим. Сўнг: ‹Бу уммат аёлларининг — ёки мўминлар аёлларининг — саййидаси бўлишингга рози эмасмисан?› дедилар — мен шу сабабдан кулдим», деди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْلَمَّا مَرِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَعَا ابْنَتَهُ فَاطِمَةَ فَسَارَّهَا فَبَكَتْ ثُمَّ سَارَّهَا فَضَحِكَتْ فَسَأَلْتُهَا عَنْ ذَلِكَ فَقَالَتْ أَمَّا حَيْثُ بَكَيْتُ فَإِنَّهُ أَخْبَرَنِي أَنَّهُ مَيِّتٌ فَبَكَيْتُ ثُمَّ أَخْبَرَنِي أَنِّي أَوَّلُ أَهْلِهِ لُحُوقًا بِهِ فَضَحِكْتُ

Oisha (roziyallohu anho) aytadi: Rasululloh ﷺ kasal boʻlganlarida qizlari Fotimani chaqirib, unga pichirladilar, shunda u yigʻladi. Soʻng yana pichirladilar, shunda u kuldi. Men undan buni soʻradim. U: «Yigʻlaganimga kelsak, u zot menga oʻzlarining vafot etishlari haqida xabar berdilar, shuning uchun yigʻladim. Soʻng menga u zotning ahli ichida u zotga birinchi boʻlib qoʻshiluvchi men ekanimni xabar berdilar, shuning uchun kuldim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ касал бўлганларида қизлари Фотимани чақириб, унга пичирладилар, шунда у йиғлади. Сўнг яна пичирладилар, шунда у кулди. Мен ундан буни сўрадим. У: «Йиғлаганимга келсак, у зот менга ўзларининг вафот этишлари ҳақида хабар бердилар, шунинг учун йиғладим. Сўнг менга у зотнинг аҳли ичида у зотга биринчи бўлиб қўшилувчи мен эканимни хабар бердилар, шунинг учун кулдим», деди.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ أُمِّهِ أُمِّ سُلَيْمَانَ وَكِلَاهُمَا كَانَ ثِقَةً قَالَتْدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْتُهَا عَنْ لُحُومِ الْأَضَاحِيِّ فَقَالَتْ قَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْهَا ثُمَّ رَخَّصَ فِيهَا قَدِمَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ مِنْ سَفَرٍ فَأَتَتْهُ فَاطِمَةُ بِلَحْمٍ مِنْ ضَحَايَاهَا فَقَالَ أَوَلَمْ يَنْهَ عَنْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ إِنَّهُ قَدْ رَخَّصَ فِيهَا قَالَتْ فَدَخَلَ عَلِيٌّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ لَهُ كُلْهَا مِنْ ذِي الْحِجَّةِ إِلَى ذِي الْحِجَّةِ

Ummu Sulaymon aytadi: Men Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho) huzuriga kirdim va undan qurbonlik goʻshtlari haqida soʻradim. U: «Rasululloh ﷺ undan qaytargan edilar, soʻng unga ruxsat berdilar. Ali ibn Abu Tolib safardan qaytdi, Fotima unga oʻz qurbonliklaridan goʻsht keltirdi. U: ‹Rasululloh ﷺ bundan qaytarmaganmidilar?› dedi. Fotima: ‹U zot unga ruxsat berdilar›, dedi. Soʻng Ali Rasululloh ﷺ huzurlariga kirib, bu haqda soʻradi. U zot unga: ‹Uni Zulhijjadan Zulhijjagacha yeyaver›, dedilar», dedi.Умму Сулаймон айтади: Мен Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо) ҳузурига кирдим ва ундан қурбонлик гўштлари ҳақида сўрадим. У: «Расулуллоҳ ﷺ ундан қайтарган эдилар, сўнг унга рухсат бердилар. Али ибн Абу Толиб сафардан қайтди, Фотима унга ўз қурбонликларидан гўшт келтирди. У: ‹Расулуллоҳ ﷺ бундан қайтармаганмидилар?› деди. Фотима: ‹У зот унга рухсат бердилар›, деди. Сўнг Али Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига кириб, бу ҳақда сўради. У зот унга: ‹Уни Зулҳижжадан Зулҳижжагача еявер›, дедилар», деди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ يَعْنِي ابْنَ أَبِي سُلَيْمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَسَنٍ عَنْ أُمِّهِ فَاطِمَةَ ابْنَةِ حُسَيْنٍ عَنْ جَدَّتِهَا فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَسَلَّمَ وَقَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ وَإِذَا خَرَجَ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ فَضْلِكَقَالَ إِسْمَاعِيلُ فَلَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ حَسَنٍ فَسَأَلْتُهُ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ كَانَ إِذَا دَخَلَ قَالَ رَبِّ افْتَحْ لِي بَابَ رَحْمَتِكَ وَإِذَا خَرَجَ قَالَ رَبِّ افْتَحْ لِي بَابَ فَضْلِكَ

Rasululloh ﷺning qizlari Fotima (roziyallohu anho) aytadi: Rasululloh ﷺ masjidga kirganlarida Muhammadga salavot va salom aytar, soʻng: «Allohumma, gunohlarimni kechir va menga rahmating eshiklarini och», der edilar. Chiqqanlarida esa Muhammadga salavot va salom aytar, soʻng: «Allohumma, gunohlarimni kechir va menga fazling eshiklarini och», der edilar. Ismoil aytdi: Men Abdulloh ibn Hasan bilan uchrashib, undan bu hadis haqida soʻradim. U: «U zot kirganlarida: ‹Robbim, menga rahmating eshigini och›, der, chiqqanlarida esa: ‹Robbim, menga fazling eshigini och›, der edilar», dedi.Расулуллоҳ ﷺнинг қизлари Фотима (розияллоҳу анҳо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ масжидга кирганларида Муҳаммадга салавот ва салом айтар, сўнг: «Аллоҳумма, гуноҳларимни кечир ва менга раҳматинг эшикларини оч», дер эдилар. Чиққанларида эса Муҳаммадга салавот ва салом айтар, сўнг: «Аллоҳумма, гуноҳларимни кечир ва менга фазлинг эшикларини оч», дер эдилар. Исмоил айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Ҳасан билан учрашиб, ундан бу ҳадис ҳақида сўрадим. У: «У зот кирганларида: ‹Роббим, менга раҳматинг эшигини оч›, дер, чиққанларида эса: ‹Роббим, менга фазлинг эшигини оч›, дер эдилар», деди.

قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ حُسَيْنٍ عَنْ جَدَّتِهَا فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ وَإِذَا خَرَجَ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ فَضْلِكَ

Rasululloh ﷺning qizlari Fotima (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ masjidga kirganlarida: «Bismillah, vassalomu alo Rasulillah. Allohummagʻfir liy zunubiy vaftah liy abvoba rahmatik (Allohning nomi bilan, Allohning Rasuliga salom boʻlsin. Ey Alloh, gunohlarimni kechirgin va menga rahmating eshiklarini ochgin)», deb aytardilar. Chiqqanlarida esa: «Bismillah, vassalomu alo Rasulillah. Allohummagʻfir liy zunubiy vaftah liy abvoba fazlik (Allohning nomi bilan, Allohning Rasuliga salom boʻlsin. Ey Alloh, gunohlarimni kechirgin va menga fazling eshiklarini ochgin)», deb aytardilar.Расулуллоҳ ﷺнинг қизлари Фотима (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ масжидга кирганларида: «Бисмиллаҳ, вассалому ало Расулиллаҳ. Аллоҳуммағфир лий зунубий вафтаҳ лий абвоба раҳматик (Аллоҳнинг номи билан, Аллоҳнинг Расулига салом бўлсин. Эй Аллоҳ, гуноҳларимни кечиргин ва менга раҳматинг эшикларини очгин)», деб айтардилар. Чиққанларида эса: «Бисмиллаҳ, вассалому ало Расулиллаҳ. Аллоҳуммағфир лий зунубий вафтаҳ лий абвоба фазлик (Аллоҳнинг номи билан, Аллоҳнинг Расулига салом бўлсин. Эй Аллоҳ, гуноҳларимни кечиргин ва менга фазлинг эшикларини очгин)», деб айтардилар.

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ فَاطِمَةَ قَالَتْدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكَلَ عَرْقًا فَجَاءَ بِلَالٌ بِالْأَذَانِ فَقَامَ لِيُصَلِّيَ فَأَخَذْتُ بِثَوْبِهِ فَقُلْتُ يَا أَبَهْ أَلَا تَتَوَضَّأُ فَقَالَ مِمَّ أَتَوَضَّأُ يَا بُنَيَّةُ فَقُلْتُ مِمَّا مَسَّتْ النَّارُ فَقَالَ لِي أَوَلَيْسَ أَطْيَبُ طَعَامِكُمْ مَا مَسَّتْهُ النَّارُ

Fotima (roziyallohu anho) aytadi: Rasululloh ﷺ mening huzurimga kirdilar va suyakli goʻsht yedilar. Soʻng Bilol azon aytib keldi, u zot namoz oʻqish uchun turdilar. Men kiyimlaridan ushlab: «Ey ota, tahorat qilmaysizmi?» dedim. U zot: «Nimadan tahorat qilay, ey qizaloq?» dedilar. Men: «Olov tegizgan narsadan», dedim. U zot menga: «Taomlaringizning eng yaxshisi olov tegizgan narsa emasmi?» dedilar.Фотима (розияллоҳу анҳо) айтади: Расулуллоҳ ﷺ менинг ҳузуримга кирдилар ва суякли гўшт едилар. Сўнг Билол азон айтиб келди, у зот намоз ўқиш учун турдилар. Мен кийимларидан ушлаб: «Эй ота, таҳорат қилмайсизми?» дедим. У зот: «Нимадан таҳорат қилай, эй қизалоқ?» дедилар. Мен: «Олов тегизган нарсадан», дедим. У зот менга: «Таомларингизнинг энг яхшиси олов тегизган нарса эмасми?» дедилар.

حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ عَنْ لَيْثٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَسَنِ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ حُسَيْنٍ عَنْ فَاطِمَةَ ابْنَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ وَإِذَا خَرَجَ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَسَلَّمَ وَقَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ فَضْلِكَ

Nabiy ﷺning qizlari Fotima (roziyallohu anho) aytadi: U zot masjidga kirganlarida Muhammadga salavot va salom aytar, soʻng: «Allohumma, gunohlarimni kechir va menga rahmating eshiklarini och», der edilar. Chiqqanlarida esa Muhammadga salavot va salom aytar va: «Allohumma, gunohlarimni kechir va menga fazling eshiklarini och», der edilar.Набий ﷺнинг қизлари Фотима (розияллоҳу анҳо) айтади: У зот масжидга кирганларида Муҳаммадга салавот ва салом айтар, сўнг: «Аллоҳумма, гуноҳларимни кечир ва менга раҳматинг эшикларини оч», дер эдилар. Чиққанларида эса Муҳаммадга салавот ва салом айтар ва: «Аллоҳумма, гуноҳларимни кечир ва менга фазлинг эшикларини оч», дер эдилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ رَاشِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ قَالَدَخَلَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَتْ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي أَوَّلُ أَهْلِهِ لُحُوقًا بِهِ

Jaʼfar ibn Amr ibn Umayya aytadi: Fotima Abu Bakrning huzuriga kirib: «Rasululloh ﷺ menga u zotning ahli ichida u zotga birinchi boʻlib qoʻshiluvchi men ekanimni xabar berdilar», dedi.Жаъфар ибн Амр ибн Умайя айтади: Фотима Абу Бакрнинг ҳузурига кириб: «Расулуллоҳ ﷺ менга у зотнинг аҳли ичида у зотга биринчи бўлиб қўшилувчи мен эканимни хабар бердилар», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ قَالَ قَالَ لَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّكَتَبَ إِلَيَّ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَنْ أَنْسَخَ إِلَيْهِ وَصِيَّةَ فَاطِمَةَ فَكَانَ فِي وَصِيَّتِهَا السِّتْرُ الَّذِي يَزْعُمُ النَّاسُ أَنَّهَا أَحْدَثَتْهُ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا فَلَمَّا رَآهُ رَجَعَ

Qosim ibn Fazl aytadi: Muhammad ibn Ali bizga dedi: Umar ibn Abdulaziz menga Fotimaning vasiyatini oʻziga koʻchirib yuborishimni yozdi. Uning vasiyatida odamlar uni oʻzi paydo qilgan deb oʻylaydigan parda (haqida soʻz) bor edi; Rasululloh ﷺ uning huzuriga kirgan va uni koʻrganlarida orqaga qaytgan edilar.Қосим ибн Фазл айтади: Муҳаммад ибн Али бизга деди: Умар ибн Абдулазиз менга Фотиманинг васиятини ўзига кўчириб юборишимни ёзди. Унинг васиятида одамлар уни ўзи пайдо қилган деб ўйлайдиган парда (ҳақида сўз) бор эди; Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳузурига кирган ва уни кўрганларида орқага қайтган эдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ حَدَّثَنَا زَمْعَةُ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَنْقُزُ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ وَتَقُولُ بِأَبِي شَبَهُ النَّبِيِّلَيْسَ شَبِيهًا بِعَلِيٍّ

Ibn Abu Mulayka aytadi: Fotima Hasan ibn Alini sakratib: «Otam fido boʻlsin, Nabiyga oʻxshaganga!» der edi. U Aliga oʻxshamas edi.Ибн Абу Мулайка айтади: Фотима Ҳасан ибн Алини сакратиб: «Отам фидо бўлсин, Набийга ўхшаганга!» дер эди. У Алига ўхшамас эди.