قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنِ الْفِرَاسِ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْأَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ تَمْشِي كَأَنَّ مِشْيَتَهَا مِشْيَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَرْحَبًا بِابْنَتِي ثُمَّ أَجْلَسَهَا عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ ثُمَّ إِنَّهُ أَسَرَّ إِلَيْهَا حَدِيثًا فَبَكَتْ فَقُلْتُ لَهَا اسْتَخَصَّكِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثَهُ ثُمَّ تَبْكِينَ ثُمَّ إِنَّهُ أَسَرَّ إِلَيْهَا حَدِيثًا فَضَحِكَتْ فَقُلْتُ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ فَرَحًا أَقْرَبَ مِنْ حُزْنٍ فَسَأَلْتُهَا عَمَّا قَالَ فَقَالَتْ مَا كُنْتُ لِأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذَا قُبِضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلْتُهَا فَقَالَتْ إِنَّهُ أَسَرَّ إِلَيَّ فَقَالَ إِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام كَانَ يُعَارِضُنِي بِالْقُرْآنِ فِي كُلِّ عَامٍ مَرَّةً وَإِنَّهُ عَارَضَنِي بِهِ الْعَامَ مَرَّتَيْنِ وَلَا أُرَاهُ إِلَّا قَدْ حَضَرَ أَجَلِي وَإِنَّكِ أَوَّلُ أَهْلِ بَيْتِي لُحُوقًا بِي وَنِعْمَ السَّلَفُ أَنَا لَكِ فَبَكَيْتُ لِذَلِكَ ثُمَّ قَالَ أَلَا تَرْضَيْنَ أَنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَوْ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْ فَضَحِكْتُ لِذَلِكَ
Masruq Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qiladi: Fotima yurib keldi — goʻyo uning yurishi Rasululloh ﷺning yurishlari edi. U zot: «Qizimga marhabo!» dedilar va uni oʻng yonlariga yoki chap yonlariga oʻtqazdilar. Soʻng unga pichirlab bir gap aytdilar, shunda u yigʻladi. Men unga: «Rasululloh ﷺ oʻz soʻzlarini senga xos qildilar-u, sen yigʻlaysanmi?» dedim. Soʻng u zot yana unga pichirlab bir gap aytdilar, shunda u kuldi. Men: «Bugungidek gʻamga bunchalik yaqin xursandlikni hech koʻrmagandim», dedim va undan u zot nima deganlarini soʻradim. U: «Men Rasululloh ﷺning sirlarini oshkor qilmayman», dedi. Nabiy ﷺ vafot etganlaridan keyin men undan soʻradim. U: «U zot menga pichirlab: ‹Jibril (alayhissalom) har yili Qurʼonni men bilan bir marta solishtirib chiqar edi, bu yil esa u men bilan ikki marta solishtirib chiqdi. Men buni ajalim yaqinlashganidan boshqa narsa deb bilmayman. Sen ahli baytim ichida menga birinchi boʻlib qoʻshilasan. Men senga naqadar yaxshi salafman!› dedilar — men shu sababdan yigʻladim. Soʻng: ‹Bu ummat ayollarining — yoki moʻminlar ayollarining — sayyidasi boʻlishingga rozi emasmisan?› dedilar — men shu sababdan kuldim», dedi.Масруқ Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилади: Фотима юриб келди — гўё унинг юриши Расулуллоҳ ﷺнинг юришлари эди. У зот: «Қизимга марҳабо!» дедилар ва уни ўнг ёнларига ёки чап ёнларига ўтқаздилар. Сўнг унга пичирлаб бир гап айтдилар, шунда у йиғлади. Мен унга: «Расулуллоҳ ﷺ ўз сўзларини сенга хос қилдилар-у, сен йиғлайсанми?» дедим. Сўнг у зот яна унга пичирлаб бир гап айтдилар, шунда у кулди. Мен: «Бугунгидек ғамга бунчалик яқин хурсандликни ҳеч кўрмагандим», дедим ва ундан у зот нима деганларини сўрадим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг сирларини ошкор қилмайман», деди. Набий ﷺ вафот этганларидан кейин мен ундан сўрадим. У: «У зот менга пичирлаб: ‹Жибрил (алайҳиссалом) ҳар йили Қуръонни мен билан бир марта солиштириб чиқар эди, бу йил эса у мен билан икки марта солиштириб чиқди. Мен буни ажалим яқинлашганидан бошқа нарса деб билмайман. Сен аҳли байтим ичида менга биринчи бўлиб қўшиласан. Мен сенга нақадар яхши салафман!› дедилар — мен шу сабабдан йиғладим. Сўнг: ‹Бу уммат аёлларининг — ёки мўминлар аёлларининг — саййидаси бўлишингга рози эмасмисан?› дедилар — мен шу сабабдан кулдим», деди.