حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَقْبَلَتْ فَاطِمَةُ تَمْشِي، كَأَنَّ مِشْيَتَهَا مَشْىُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَرْحَبًا بِابْنَتِي ". ثُمَّ أَجْلَسَهَا عَنْ يَمِينِهِ أَوْ عَنْ شِمَالِهِ، ثُمَّ أَسَرَّ إِلَيْهَا حَدِيثًا، فَبَكَتْ فَقُلْتُ لَهَا لِمَ تَبْكِينَ ثُمَّ أَسَرَّ إِلَيْهَا حَدِيثًا فَضَحِكَتْ فَقُلْتُ مَا رَأَيْتُ كَالْيَوْمِ فَرَحًا أَقْرَبَ مِنْ حُزْنٍ، فَسَأَلْتُهَا عَمَّا قَالَ. فَقَالَتْ مَا كُنْتُ لأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى قُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلْتُهَا فَقَالَتْ أَسَرَّ إِلَىَّ " إِنَّ جِبْرِيلَ كَانَ يُعَارِضُنِي الْقُرْآنَ كُلَّ سَنَةٍ مَرَّةً، وَإِنَّهُ عَارَضَنِي الْعَامَ مَرَّتَيْنِ، وَلاَ أُرَاهُ إِلاَّ حَضَرَ أَجَلِي، وَإِنَّكِ أَوَّلُ أَهْلِ بَيْتِي لَحَاقًا بِي ". فَبَكَيْتُ فَقَالَ " أَمَا تَرْضَيْنَ أَنْ تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ ـ أَوْ نِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ ". فَضَحِكْتُ لِذَلِكَ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Bir marta Fotima — yurib — keldi va uning yurishi Paygʻambar ﷺ ning yurishiga oʻxshardi. Paygʻambar ﷺ: «Marhabo, ey qizim!» — dedi. Soʻng u uni oʻzining oʻng yoki chap tomoniga oʻtqazdi va keyin unga bir sir aytdi — u (Fotima) yigʻlay boshladi. Men undan: «Nega yigʻlayapsan?» — deb soʻradim. U (Paygʻambar) yana unga bir sir aytdi — u (Fotima) kula boshladi. Men: «Men — bugun koʻrganimdek — xursandlikning gʻamga shunchalik yaqin (boʻlganini) hech qachon koʻrmaganman», — dedim. Men undan Paygʻambar ﷺ unga nima deganini soʻradim. U: «Men Allohning Rasulining sirini hech qachon oshkor qilmayman», — dedi. Paygʻambar ﷺ vafot etganda, men undan bu haqda soʻradim. U: «Paygʻambar ﷺ: ‹Har yili Jabroil men bilan Qurʼonni bir marta (takrorlab) koʻrib chiqardi, lekin bu yil u buni ikki marta qildi. Men buni — mening ajalim (yaqinligi)ga ishora (deb) oʻylayman; va sen — mening oilamdan menga birinchi boʻlib qoʻshiladigan (kishi) boʻlasan›, — dedi. Bas, men yigʻlay boshladim. Soʻng u: ‹Sen — jannat ayollarining sarvari yoki moʻmina ayollarning sarvari boʻlishni xohlamaysanmi?› — dedi. Shu sabab men kuldim», — dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Бир марта Фотима — юриб — келди ва унинг юриши Пайғамбар ﷺ нинг юришига ўхшарди. Пайғамбар ﷺ: «Марҳабо, эй қизим!» — деди. Сўнг у уни ўзининг ўнг ёки чап томонига ўтқазди ва кейин унга бир сир айтди — у (Фотима) йиғлай бошлади. Мен ундан: «Нега йиғлаяпсан?» — деб сўрадим. У (Пайғамбар) яна унга бир сир айтди — у (Фотима) кула бошлади. Мен: «Мен — бугун кўрганимдек — хурсандликнинг ғамга шунчалик яқин (бўлганини) ҳеч қачон кўрмаганман», — дедим. Мен ундан Пайғамбар ﷺ унга нима деганини сўрадим. У: «Мен Аллоҳнинг Расулининг сирини ҳеч қачон ошкор қилмайман», — деди. Пайғамбар ﷺ вафот этганда, мен ундан бу ҳақда сўрадим. У: «Пайғамбар ﷺ: ‹Ҳар йили Жаброил мен билан Қуръонни бир марта (такрорлаб) кўриб чиқарди, лекин бу йил у буни икки марта қилди. Мен буни — менинг ажалим (яқинлиги)га ишора (деб) ўйлайман; ва сен — менинг оиламдан менга биринчи бўлиб қўшиладиган (киши) бўласан›, — деди. Бас, мен йиғлай бошладим. Сўнг у: ‹Сен — жаннат аёлларининг сарвари ёки мўмина аёлларнинг сарвари бўлишни хоҳламайсанми?› — деди. Шу сабаб мен кулдим», — деди.