حَدَّثَنَا قُرَّانُ بْنُ تَمَّامٍ أَبُو تَمَّامٍ الْأَسَدِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حُمَيْدٍ عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمَخْزُومِيِّ قَالَدَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ يَا بُنَيَّ أَلَا أُحَدِّثُكَ بِمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قُلْتُ بَلَى يَا أُمَّهْ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَنْفَقَ عَلَى ابْنَتَيْنِ أَوْ أُخْتَيْنِ أَوْ ذَوَاتَيْ قَرَابَةٍ يَحْتَسِبُ النَّفَقَةَ عَلَيْهِمَا حَتَّى يُغْنِيَهُمَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ أَوْ يَكْفِيَهُمَا كَانَتَا لَهُ سِتْرًا مِنْ النَّارِ
Muttalib ibn Abdulloh al-Maxzumiy aytdi: Men Nabiy ﷺning zavjalari Ummu Salamaning huzuriga kirdim. U: «Ey oʻgʻilcham, senga Rasululloh ﷺdan eshitgan (hadis)imni aytib bermaymi?» dedi. Men: «Ha, ey ona», dedim. U: «Men Rasululloh ﷺ: ‹Kim ikki qiziga yoki ikki singlisiga yoxud ikki qarindosh (ayol)iga — Alloh azza va jalla Oʻz fazlidan ularni boy qilguniga yoki ularga kifoya qilguniga qadar — savobini umid qilib nafaqa qilsa, ular unga oʻtdan toʻsiq boʻladi›, deb aytganlarini eshitdim», dedi.Мутталиб ибн Абдуллоҳ ал-Махзумий айтди: Мен Набий ﷺнинг завжалари Умму Саламанинг ҳузурига кирдим. У: «Эй ўғилчам, сенга Расулуллоҳ ﷺдан эшитган (ҳадис)имни айтиб бермайми?» деди. Мен: «Ҳа, эй она», дедим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким икки қизига ёки икки синглисига ёхуд икки қариндош (аёл)ига — Аллоҳ азза ва жалла Ўз фазлидан уларни бой қилгунига ёки уларга кифоя қилгунига қадар — савобини умид қилиб нафақа қилса, улар унга ўтдан тўсиқ бўлади›, деб айтганларини эшитдим», деди.