حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو خَيْثَمَةَ يَعْنِي زُهَيْرَ بْنَ مُعَاوِيَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ أَبِي سَهْلٍ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ مُسَّةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْكَانَتْ النُّفَسَاءُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقْعُدُ بَعْدَ نِفَاسِهَا أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً شَكَّ أَبُو خَيْثَمَةَ وَكُنَّا نَطْلِي عَلَى وُجُوهِنَا الْوَرْسَ مِنْ الْكَلَفِ
Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U: «Rasululloh ﷺ zamonlarida nifosli ayol nifosidan soʻng qirq kun yoki qirq kecha (namozdan) toʻxtab oʻtirardi — bunda Abu Xaysama shubha qildi — biz esa yuzlarimizdagi dogʻlar uchun vars surtardik», dedi.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У: «Расулуллоҳ ﷺ замонларида нифосли аёл нифосидан сўнг қирқ кун ёки қирқ кеча (намоздан) тўхтаб ўтирарди — бунда Абу Хайсама шубҳа қилди — биз эса юзларимиздаги доғлар учун варс суртардик», деди.