حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَمِّي يَعْنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ قَالَأَجْمَعَ أَبِي عَلَى الْعُمْرَةِ فَلَمَّا حَضَرَ خُرُوجُهُ قَالَ أَيْ بُنَيَّ لَوْ دَخَلْنَا عَلَى الْأَمِيرِ فَوَدَّعْنَاهُ قُلْتُ مَا شِئْتَ قَالَ فَدَخَلْنَا عَلَى مَرْوَانَ وَعِنْدَهُ نَفَرٌ فِيهِمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ فَذَكَرُوا الرَّكْعَتَيْنِ الَّتِي يُصَلِّيهِمَا ابْنُ الزُّبَيْرِ بَعْدَ الْعَصْرِ فَقَالَ لَهُ مَرْوَانُ مِمَّنْ أَخَذْتَهُمَا يَا ابْنَ الزُّبَيْرِ قَالَ أَخْبَرَنِي بِهِمَا أَبُو هُرَيْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ فَأَرْسَلَ مَرْوَانُ إِلَى عَائِشَةَ مَا رَكْعَتَانِ يَذْكُرُهُمَا ابْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُ عَنْكِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّيهِمَا بَعْدَ الْعَصْرِ فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ أَخْبَرَتْنِي أُمُّ سَلَمَةَ فَأَرْسَلَ إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ مَا رَكْعَتَانِ زَعَمَتْ عَائِشَةُ أَنَّكِ أَخْبَرْتِيهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّيهِمَا بَعْدَ الْعَصْرِ فَقَالَتْ يَغْفِرُ اللَّهُ لِعَائِشَةَ لَقَدْ وَضَعَتْ أَمْرِي عَلَى غَيْرِ مَوْضِعِهِ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ وَقَدْ أُتِيَ بِمَالٍ فَقَعَدَ يَقْسِمُهُ حَتَّى أَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ بِالْعَصْرِ فَصَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيَّ وَكَانَ يَوْمِي فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ فَقُلْتُ مَا هَاتَانِ الرَّكْعَتَانِ يَا رَسُولَ
Abu Bakr ibn Abdurrahmon ibn al-Horis ibn Hishom aytdi: Otam umra qilishga qaror qildi. Chiqadigan vaqti yaqinlashganda: «Ey oʻgʻlim, amirning huzuriga kirib, u bilan xayrlashsak boʻlarmidi», dedi. Men: «Xohlaganingizni qiling», dedim. Bas, biz Marvonning huzuriga kirdik; uning yonida bir necha kishi, ular orasida Abdulloh ibn Zubayr ham bor edi. Ular Ibn Zubayr asrdan keyin oʻqiydigan ikki rakat haqida soʻz ochishdi. Marvon unga: «Ey Ibn Zubayr, ularni kimdan olding?» dedi. U: «Menga ular haqida Abu Hurayra Oishadan (rivoyat qilib) xabar berdi», dedi. Shunda Marvon Oishaga: «Ibn Zubayr Abu Hurayra sizdan xabar berganini zikr qilayotgan, Rasululloh ﷺ ularni asrdan keyin oʻqir edilar deyilgan bu ikki rakat nima?» deb (kishi) yubordi. U: «Menga Ummu Salama xabar bergan», deb yubordi. Shunda u Ummu Salamaga: «Oisha siz unga Rasululloh ﷺ ularni asrdan keyin oʻqir edilar deb xabar berganingizni aytayotgan bu ikki rakat nima?» deb yubordi. U: «Alloh Oishani magʻfirat qilsin, u mening ishimni oʻz oʻrniga qoʻymabdi. Rasululloh ﷺ peshinni oʻqigan edilar, u zotga mol keltirildi va uni taqsimlab oʻtirdilar, hatto muazzin asrga chorlab keldi. Bas, u zot asrni oʻqidilar, soʻng mening huzurimga qaytdilar — oʻsha kun mening navbatim edi — va ikki yengil rakat oʻqidilar. Men: ‹Bu ikki rakat nima, ey Rasul…›Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ибн ал-Ҳорис ибн Ҳишом айтди: Отам умра қилишга қарор қилди. Чиқадиган вақти яқинлашганда: «Эй ўғлим, амирнинг ҳузурига кириб, у билан хайрлашсак бўлармиди», деди. Мен: «Хоҳлаганингизни қилинг», дедим. Бас, биз Марвоннинг ҳузурига кирдик; унинг ёнида бир неча киши, улар орасида Абдуллоҳ ибн Зубайр ҳам бор эди. Улар Ибн Зубайр асрдан кейин ўқийдиган икки ракат ҳақида сўз очишди. Марвон унга: «Эй Ибн Зубайр, уларни кимдан олдинг?» деди. У: «Менга улар ҳақида Абу Ҳурайра Оишадан (ривоят қилиб) хабар берди», деди. Шунда Марвон Оишага: «Ибн Зубайр Абу Ҳурайра сиздан хабар берганини зикр қилаётган, Расулуллоҳ ﷺ уларни асрдан кейин ўқир эдилар дейилган бу икки ракат нима?» деб (киши) юборди. У: «Менга Умму Салама хабар берган», деб юборди. Шунда у Умму Саламага: «Оиша сиз унга Расулуллоҳ ﷺ уларни асрдан кейин ўқир эдилар деб хабар берганингизни айтаётган бу икки ракат нима?» деб юборди. У: «Аллоҳ Оишани мағфират қилсин, у менинг ишимни ўз ўрнига қўймабди. Расулуллоҳ ﷺ пешинни ўқиган эдилар, у зотга мол келтирилди ва уни тақсимлаб ўтирдилар, ҳатто муаззин асрга чорлаб келди. Бас, у зот асрни ўқидилар, сўнг менинг ҳузуримга қайтдилар — ўша кун менинг навбатим эди — ва икки енгил ракат ўқидилар. Мен: ‹Бу икки ракат нима, эй Расул…›