حَدَّثَنَا بَهْزٌ قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ جُوَيْرِيَةَ بِنْتِ الْحَارِثِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا وَهِيَ صَائِمَةٌ فَقَالَ أَصُمْتِ أَمْسِ فَقَالَتْ لَا قَالَ أَتُرِيدِينَ أَنْ تَصُومِي غَدًا قَالَتْ لَا قَالَ فَأَفْطِرِي
Juvayriya binti al-Horis (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ uning huzuriga kirdilar, u roʻzador edi. U zot: «Kecha roʻza tutdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Ertaga roʻza tutishni istaysanmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unday boʻlsa, roʻzangni och», dedilar.Жувайрия бинти ал-Ҳорис (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унинг ҳузурига кирдилар, у рўзадор эди. У зот: «Кеча рўза тутдингми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Эртага рўза тутишни истайсанми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Ундай бўлса, рўзангни оч», дедилар.