حَدَّثَنَا أَبُو عُبَيْدَةَ عَبْدُ الْوَاحِدِ الْحَدَّادُ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ فَرُّوخٍ أَبُو بَكَّارٍ أَنَّ أَبَا الْمَلِيحِ خَرَجَ عَلَى جَنَازَةٍ فَلَمَّا اسْتَوَى ظَنُّوا أَنَّهُ يُكَبِّرُ فَالْتَفَتَ فَقَالَ اسْتَوُوا لِتَحْسُنَ شَفَاعَتُكُمْ فَإِنِّي لَوْ اخْتَرْتُ رَجُلًا لَاخْتَرْتُ هَذَا إِلَّا أَنَّهُ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلِيطٍ عَنْ إِحْدَى أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ وَهِيَ مَيْمُونَةُأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُصَلِّي عَلَيْهِ أُمَّةٌ مِنْ النَّاسِ إِلَّا شُفِّعُوا فِيهِقَالَ فَسَأَلْتُ أَبَا الْمَلِيحِ عَنْ الْأُمَّةِ فَقَالَ أَرْبَعُونَ
Abu Bakkor al-Hakam ibn Farruxdan rivoyat qilinishicha, Abul-Malih bir janozaga chiqdi. U (safga) tikka turgach, odamlar takbir aytadi deb oʻylashdi, lekin u oʻgirilib: «Toʻgʻri turinglar, shafoatingiz goʻzal boʻlsin. Agar men bir kishini tanlaydigan boʻlsam, albatta shu kishini tanlagan boʻlardim. Lekin menga Abdulloh ibn Salit moʻminlar onalaridan biri — Maymunadan aytib berdi: Rasululloh ﷺ: ‹Qaysi bir musulmonga odamlardan bir ummat (jamoat) janoza namozi oʻqisa, albatta ular uning haqida shafoatchi qilinadi›, dedilar», dedi. (Roviy) aytdi: Men Abul-Malihdan ummat haqida soʻradim, u: «Qirqta», dedi.Абу Баккор ал-Ҳакам ибн Фаррухдан ривоят қилинишича, Абул-Малиҳ бир жанозага чиқди. У (сафга) тикка тургач, одамлар такбир айтади деб ўйлашди, лекин у ўгирилиб: «Тўғри туринглар, шафоатингиз гўзал бўлсин. Агар мен бир кишини танлайдиган бўлсам, албатта шу кишини танлаган бўлардим. Лекин менга Абдуллоҳ ибн Салит мўминлар оналаридан бири — Маймунадан айтиб берди: Расулуллоҳ ﷺ: ‹Қайси бир мусулмонга одамлардан бир уммат (жамоат) жаноза намози ўқиса, албатта улар унинг ҳақида шафоатчи қилинади›, дедилар», деди. (Ровий) айтди: Мен Абул-Малиҳдан уммат ҳақида сўрадим, у: «Қирқта», деди.