حَدَّثَنَا يُونُسُ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ بْنِ حَفْصِ بْنِ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ غَنَّامٍ عَنْ جَدَّتِهِ أُمِّ أَبِيهِ الدُّنْيَا عَنْ جَدَّتِهِ أُمِّ فَرْوَةَ وَكَانَتْ مِمَّنْ بَايَعَ أَنَّهاسَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ الْأَعْمَالَ فَقَالَ أَحَبُّ الْعَمَلِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ تَعْجِيلُ الصَّلَاةِ لِأَوَّلِ وَقْتِهَا
Ummu Farva (roziyallohu anho) — u bayʼat qilganlardan edi — Rasululloh ﷺni eshitdi: u zot amallarni zikr qilib: «Alloh azza va jallaga eng suyukli amal — namozni vaqtining avvalida shoshilib (oʻqish)dir», dedilar.Умму Фарва (розияллоҳу анҳо) — у байъат қилганлардан эди — Расулуллоҳ ﷺни эшитди: у зот амалларни зикр қилиб: «Аллоҳ азза ва жаллага энг суюкли амал — намозни вақтининг аввалида шошилиб (ўқиш)дир», дедилар.