حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ الْأَحْوَلُ عَنْ حَفْصَةَ عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ قَالَتْلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {عَلَى أَنْ لَا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا إِلَى قَوْلِهِ وَلَا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ} قَالَتْ كَانَ فِيهِ النِّيَاحَةُ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلَّا آلَ فُلَانٍ فَإِنَّهُمْ قَدْ كَانُوا أَسْعَدُونِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلَا بُدَّ لِي مِنْ أَنْ أُسْعِدَهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا آلَ فُلَانٍ
Ummu Atiyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Ushbu oyat: {Allohga hech narsani sherik keltirmasliklari ustiga … to Uning: va biror yaxshilikda senga osiy boʻlmasliklari (degan soʻzigacha)} nozil boʻlganida, dedi: unda yigʻi-yoʻqlov ham bor edi. U (Ummu Atiyya) dedi: Men: «Yo Rasululloh! Faqat falon xonadon bundan mustasno, chunki ular johiliyatda menga yordam berishgan, men ham albatta ularga yordam berishim kerak», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Faqat falon xonadon bundan mustasno», dedilar.Умму Атийя (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Ушбу оят: {Аллоҳга ҳеч нарсани шерик келтирмасликлари устига … то Унинг: ва бирор яхшиликда сенга осий бўлмасликлари (деган сўзигача)} нозил бўлганида, деди: унда йиғи-йўқлов ҳам бор эди. У (Умму Атийя) деди: Мен: «Ё Расулуллоҳ! Фақат фалон хонадон бундан мустасно, чунки улар жоҳилиятда менга ёрдам беришган, мен ҳам албатта уларга ёрдам беришим керак», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Фақат фалон хонадон бундан мустасно», дедилар.