قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ ـ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْىِ، فَقَالَ ـ فِي حَدِيثِهِ " بَيْنَا أَنَا أَمْشِي، إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا، مِنَ السَّمَاءِ، فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، فَرُعِبْتُ مِنْهُ، فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي. فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى
﴿ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنذِرْ وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴾{يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ * قُمْ فَأَنْذِرْ} إِلَى قَوْلِهِ ﴿ وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴾{وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ} فَحَمِيَ الْوَحْىُ وَتَتَابَعَ ". تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ. وَتَابَعَهُ هِلاَلُ بْنُ رَدَّادٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ. وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ " بَوَادِرُهُ ".Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriy (roziyallohu anhu) vahiyning toʻxtagan davri haqida soʻzlab, Paygʻambar ﷺ ning soʻzlarini bunday rivoyat qildi: «Men yurib ketayotgan edim, birdan osmondan bir ovoz eshitdim. Boshimni koʻtarsam, Hiroda menga kelgan oʻsha farishta osmon bilan yer orasida bir kursida oʻtirgan ekan. Men undan qoʻrqib, (uyga) qaytdim-da: ‹Meni oʻrab qoʻyinglar!› — dedim. Shunda Alloh taolo: ‹Ey (kiyimga) burkanib olgan (Muhammad)! Tur va (odamlarni) ogohlantir!› degan (oyatlar)ni ‹va nopoklikdan (butlardan) yiroq boʻl!› degunigacha nozil qildi. Shundan soʻng vahiy qizgʻin va ketma-ket kela boshladi.»