حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ، قَالَ رَأَى حُذَيْفَةُ رَجُلاً لاَ يُتِمُّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ قَالَ مَا صَلَّيْتَ، وَلَوْ مُتَّ مُتَّ عَلَى غَيْرِ الْفِطْرَةِ الَّتِي فَطَرَ اللَّهُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم.
Zayd ibn Vahb (Huzayfadan) rivoyat qiladi: Huzayfa rukuʼ va sajdani toʻkis bajarmayotgan bir kishini koʻrdi. U unga: «Sen namoz oʻqimading; agar (shu holda) oʻlsang, Muhammad ﷺ ning dinidan boshqa (din)da oʻlar eding», — dedi.