حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَصْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْفِطْرِ، فَصَلَّى فَبَدَأَ بِالصَّلاَةِ ثُمَّ خَطَبَ، فَلَمَّا فَرَغَ نَزَلَ فَأَتَى النِّسَاءَ، فَذَكَّرَهُنَّ وَهْوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى يَدِ بِلاَلٍ وَبِلاَلٌ بَاسِطٌ ثَوْبَهُ، يُلْقِي فِيهِ النِّسَاءُ الصَّدَقَةَ. قُلْتُ لِعَطَاءٍ زَكَاةَ يَوْمِ الْفِطْرِ قَالَ لاَ وَلَكِنْ صَدَقَةً يَتَصَدَّقْنَ حِينَئِذٍ، تُلْقِي فَتَخَهَا وَيُلْقِينَ. قُلْتُ أَتُرَى حَقًّا عَلَى الإِمَامِ ذَلِكَ وَيُذَكِّرُهُنَّ قَالَ إِنَّهُ لَحَقٌّ عَلَيْهِمْ، وَمَا لَهُمْ لاَ يَفْعَلُونَهُ
Ibn Jurayj (Ato, Jobirdan) rivoyat qiladi: Ato menga aytdiki, u Jobir ibn Abdullohning shunday deganini eshitdi: «Paygʻambar ﷺ Iyd-ul-fitr namozini oʻqish uchun turdilar. Avval namoz oʻqidilar, soʻng xutba qildilar. Uni tugatgach, (minbardan) tushdilar va ayollar tomonga borib, ularga nasihat qildilar — u zot Bilolning qoʻliga suyangan holda (edilar). Bilol oʻz kiyimini yozayotgan, ayollar esa unga sadaqalarini solayotgan edi». Men Atodan: «Bu Iyd-ul-fitr zakoti (fitr sadaqasi)mi?» — deb soʻradim. U: «Yoʻq, u oʻsha paytda berilgan (oddiy) sadaqa, xolos. Baʼzi ayol uzukini solar, boshqalari ham shunday qilar edi», — dedi. Men (Atoga): «Senimcha, imomga (iyd kuni) ayollarga nasihat qilish vojibmi?» — dedim. U: «Shubhasiz, imomlarga shunday qilish vojibdir; nega ular shunday qilmasin?» — dedi.