حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو شِهَابٍ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ حَفْصَةَ بِنْتِ سِيرِينَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ بُعِثَ إِلَى نُسَيْبَةَ الأَنْصَارِيَّةِ بِشَاةٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ مِنْهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " عِنْدَكُمْ شَىْءٌ ". فَقُلْتُ لاَ إِلاَّ مَا أَرْسَلَتْ بِهِ نُسَيْبَةُ مِنْ تِلْكَ الشَّاةِ فَقَالَ " هَاتِ فَقَدْ بَلَغَتْ مَحِلَّهَا ".
Ummu Atiyya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Menga (Nusayba al-Ansoriyaga) bir qoʻy (sadaqa qilib) joʻnatildi va men undan bir qismini Oishaga joʻnatdim. Paygʻambar ﷺ Oishadan biror yeydigan narsa soʻradilar. Oisha: ‹Nusayba al-Ansoriya joʻnatgan oʻsha qoʻydan boshqa hech narsa yoʻq›, — deb javob berdi. Paygʻambar ﷺ unga: ‹Uni keltir, chunki u oʻz (mansub) joyiga yetib keldi (yaʼni zakot endi sadaqaga aylandi)›, — dedilar.