حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا أَيْمَنُ بْنُ نَابِلٍ، حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ، اعْتَمَرْتُمْ وَلَمْ أَعْتَمِرْ. فَقَالَ " يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ اذْهَبْ بِأُخْتِكَ فَأَعْمِرْهَا مِنَ التَّنْعِيمِ ". فَأَحْقَبَهَا عَلَى نَاقَةٍ فَاعْتَمَرَتْ.
Qosim ibn Muhammad (Oishadan) rivoyat qiladi: Oisha: «Yo Rasululloh, siz umra qildingiz, men esa qilmadim», — dedi. U zot: «Ey Abdurrahmon, singling bilan borib, uni Tanʼimdan umra qildir», — dedilar. Abdurrahmon uni urgʻochi tuyaning yuk egariga mindirdi va u umra qildi.