وَقَالَ أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ إِذَا صَلَّى بِالْغَدَاةِ بِذِي الْحُلَيْفَةِ أَمَرَ بِرَاحِلَتِهِ فَرُحِلَتْ ثُمَّ رَكِبَ، فَإِذَا اسْتَوَتْ بِهِ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ قَائِمًا، ثُمَّ يُلَبِّي حَتَّى يَبْلُغَ الْمَحْرَمَ، ثُمَّ يُمْسِكُ حَتَّى إِذَا جَاءَ ذَا طُوًى بَاتَ بِهِ حَتَّى يُصْبِحَ، فَإِذَا صَلَّى الْغَدَاةَ اغْتَسَلَ، وَزَعَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَلَ ذَلِكَ. تَابَعَهُ إِسْمَاعِيلُ عَنْ أَيُّوبَ فِي الْغَسْلِ.
Nofiʼ (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Ibn Umar Zulhulayfada bomdod namozini tugatgan har safar, oʻz ulovini (rohila) tayyorlatar; soʻng unga minar, u (ulov) tik turgach, (ulovga) oʻtirgan holda Qiblaga (Makkadagi Kaʼbaga) yuzlanib, talbiya aytar edi. U Haram (yoki Makka) chegaralariga yetib kelgach, talbiyani toʻxtatar — to Ziy Tuvo (Makka yaqinida)ga yetib borguncha; u yerda tong otguncha tunar edi. Bomdod namozini oʻqigach, u gusl qilar edi. U — Rasululloh ﷺ ham shunday qilganlarini — daʼvo qilar edi.