حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ، قَالَ شَهِدْتُ عُثْمَانَ وَعَلِيًّا ـ رضى الله عنهما ـ وَعُثْمَانُ يَنْهَى عَنِ الْمُتْعَةِ وَأَنْ يُجْمَعَ بَيْنَهُمَا. فَلَمَّا رَأَى عَلِيٌّ، أَهَلَّ بِهِمَا لَبَّيْكَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ قَالَ مَا كُنْتُ لأَدَعَ سُنَّةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِقَوْلِ أَحَدٍ.
Marvon ibn Hakam (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Usmon va Alini koʻrdim. Usmon odamlarni Tamatuʼ haji va Qiron haji (haj va umrani birga)dan qaytarar edi; Ali buni (Usmonning bu ishini) koʻrganda, haj va umra (ikkalasi) uchun birga ehrom bogʻlab: «Umra va haj uchun labbayk», — dedi va: «Men birovning soʻzi uchun Paygʻambar ﷺ ning sunnatini tark etmayman», — dedi.