حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ مَا تَرَكْتُ اسْتِلاَمَ هَذَيْنِ الرُّكْنَيْنِ فِي شِدَّةٍ وَلاَ رَخَاءٍ، مُنْذُ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَسْتَلِمُهُمَا. قُلْتُ لِنَافِعٍ أَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَمْشِي بَيْنَ الرُّكْنَيْنِ قَالَ إِنَّمَا كَانَ يَمْشِي لِيَكُونَ أَيْسَرَ لاِسْتِلاَمِهِ.
Nofiʼ (Ibn Umardan) rivoyat qiladi: Ibn Umar dedi: «Men Paygʻambar ﷺ ning Kaʼbaning bu ikki toshini (Hajarul-Asvad va Yamoniy rukn) istilom qilganlarini koʻrganimdan beri — odam koʻp boʻlganda ham, kam boʻlganda ham — ularni istilom qilishni hech qoldirmadim». Men Nofiʼdan: «Ibn Umar ikki burchak orasida (oddiy) yurarmidi?» — deb soʻradim. Nofiʼ: «U — uni (burchak toshini) istilom qilish oson boʻlishi uchun — (oddiy) yurar edi», — deb javob berdi.