حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يَسُوقُ بَدَنَةً فَقَالَ " ارْكَبْهَا ". فَقَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ. فَقَالَ " ارْكَبْهَا ". قَالَ إِنَّهَا بَدَنَةٌ. قَالَ " ارْكَبْهَا، وَيْلَكَ ". فِي الثَّالِثَةِ أَوْ فِي الثَّانِيَةِ.
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ badanasini (qurbonlik tuyasini) haydab borayotgan bir kishini koʻrdi. U zot: «Unga min», — dedilar. U kishi: «U — badana (qurbonlik tuya)», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Unga min», — dedilar. U (kishi): «U — badana», — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Unga min», — dedilar va ikkinchi yoki uchinchi (martada) u zot: «Senga voy boʻlsin (yaʼni min-da!)», — deb qoʻshdilar.