حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ الْفَضْلُ رَدِيفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَتِ امْرَأَةٌ مِنْ خَثْعَمٍ، فَجَعَلَ الْفَضْلُ يَنْظُرُ إِلَيْهَا، وَتَنْظُرُ إِلَيْهِ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَصْرِفُ وَجْهَ الْفَضْلِ إِلَى الشِّقِّ الآخَرِ، فَقَالَتْ إِنَّ فَرِيضَةَ اللَّهِ أَدْرَكَتْ أَبِي شَيْخًا كَبِيرًا، لاَ يَثْبُتُ عَلَى الرَّاحِلَةِ، أَفَأَحُجُّ عَنْهُ قَالَ " نَعَمْ ". وَذَلِكَ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ.
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Fazl Paygʻambar ﷺ ning ortida (tuyada) minib borar edi va Xasʼam (qabilasi)dan bir ayol keldi. Fazl unga qaray boshladi va u (ayol) ham unga qaradi. Paygʻambar ﷺ Fazlning yuzini boshqa tomonga burdilar. U (ayol): «Otam(ning zimmasi)ga Allohning farz qilgan haji vojib boʻlib qoldi, lekin u juda keksa va oʻz ulovida (rohilada) mahkam oʻtira olmaydi. Men uning nomidan haj qilsam (boʻladimi)?» — dedi. Paygʻambar ﷺ ‹ha› (deb javob berdilar). Bu — Paygʻambar ﷺ ning Vidoʼ hajida boʻldi.