حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالَ قَالَ لِي ابْنُ الزُّبَيْرِ كَانَتْ عَائِشَةُ تُسِرُّ إِلَيْكَ كَثِيرًا فَمَا حَدَّثَتْكَ فِي الْكَعْبَةِ قُلْتُ قَالَتْ لِي قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَا عَائِشَةُ، لَوْلاَ قَوْمُكِ حَدِيثٌ عَهْدُهُمْ ـ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ بِكُفْرٍ ـ لَنَقَضْتُ الْكَعْبَةَ فَجَعَلْتُ لَهَا بَابَيْنِ باب يَدْخُلُ النَّاسُ، وَبَابٌ يَخْرُجُونَ ". فَفَعَلَهُ ابْنُ الزُّبَيْرِ.
Aswad (ibn Yazid)dan rivoyat qilinadi: Ibn Zubayr menga: «Oisha senga sir tarzida koʻp narsa aytar edi. U senga Kaʼba haqida nima aytdi?» — dedi. Men: «U menga shunday dedi: Bir kuni Paygʻambar ﷺ: ‹Ey Oisha, qavming johiliyatga yaqin (yangi musulmon) boʻlmaganida edi, men Kaʼbani buzib, uning (yerga tegib turgan qismidan) ikki eshik qilardim — biri kirish, biri chiqish uchun›, — dedilar», — dedi. Keyin Ibn Zubayr shunday qildi.