حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، سُلَيْمَانُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي، مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي خَرِبِ الْمَدِينَةِ، وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ مَعَهُ، فَمَرَّ بِنَفَرٍ مِنَ الْيَهُودِ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ سَلُوهُ عَنِ الرُّوحِ. وَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ تَسْأَلُوهُ لاَ يَجِيءُ فِيهِ بِشَىْءٍ تَكْرَهُونَهُ. فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَنَسْأَلَنَّهُ. فَقَامَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَقَالَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ، مَا الرُّوحُ فَسَكَتَ. فَقُلْتُ إِنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ. فَقُمْتُ، فَلَمَّا انْجَلَى عَنْهُ، قَالَ
﴿ وَيَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلرُّوحِ ۖ قُلِ ٱلرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّى وَمَآ أُوتِيتُم مِّنَ ٱلْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا ﴾{وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتُيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً}. قَالَ الأَعْمَشُ هَكَذَا فِي قِرَاءَتِنَا.Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ bilan Madinaning vayronalari orasidan oʻtib ketayotgan edim; u zot xurmo shoxiga suyanib turgan edilar. Baʼzi yahudiylar oʻtdi. Ulardan baʼzisi boshqalariga: ‹U (Paygʻambar)dan ruh haqida soʻranglar›, — dedi. Baʼzisi: ‹Soʻramanglar, balki sizlarga yoqmaydigan javob berar›, — dedi. Lekin baʼzilari soʻrashni istab, biri turib: «Ey Abul-Qosim, ruh nima?» — dedi. Paygʻambar ﷺ jim turdilar. Men u zotga vahiy kelayapti, deb oʻyladim. Shu holat oʻtguncha (kutib) turdim. Soʻng Paygʻambar ﷺ: «‹Sendan ruh haqida soʻraydilar. Ayt: ruh — Robbimning ishidandir; sizlarga esa ozgina ilm berilgan› (Isro, 85)», — dedilar.