حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، أَنَّ عِرَاكَ بْنَ مَالِكٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ عُرْوَةَ أَخْبَرَهُ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ قُرَيْشًا، كَانَتْ تَصُومُ يَوْمَ عَاشُورَاءَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِصِيَامِهِ حَتَّى فُرِضَ رَمَضَانُ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ شَاءَ فَلْيَصُمْهُ، وَمَنْ شَاءَ أَفْطَرَ ".
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Quraysh (qabilasi) johiliyat davrida Ashuro kuni roʻza tutar edi; soʻng Allohning Rasuli ﷺ (musulmonlarni) — to Ramazon oyi roʻzasi farz qilinguncha — unda roʻza tutishga buyurdi; shunda Paygʻambar ﷺ: «Kim (Ashuroda) roʻza tutishni xohlasa, tutsin; kim tutishni xohlamasa, tutmasin», — dedilar.