حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الصِّيَامُ جُنَّةٌ، فَلاَ يَرْفُثْ وَلاَ يَجْهَلْ، وَإِنِ امْرُؤٌ قَاتَلَهُ أَوْ شَاتَمَهُ فَلْيَقُلْ إِنِّي صَائِمٌ. مَرَّتَيْنِ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ تَعَالَى مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ، يَتْرُكُ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ وَشَهْوَتَهُ مِنْ أَجْلِي، الصِّيَامُ لِي، وَأَنَا أَجْزِي بِهِ، وَالْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا ".
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Roʻza — qalqon (yoki himoya, yoki panoh)dir. Bas, roʻza tutuvchi kishi zavjasi bilan (yaqinlik) qilmasin va beaql (axmoqona) yoki beadab ish qilmasin; agar kimdir u bilan janjal qilsa yoki uni haqorat qilsa, u — ikki marta: ‹Men roʻzadorman›, — desin», — dedilar. Paygʻambar ﷺ qoʻshdilar: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, roʻzadorning ogʻzidan chiqayotgan hid — Alloh nazarida — mushk hididan koʻra yaxshiroqdir. (Alloh roʻzador haqida aytadi:) ‹U Mening (rizoligim) uchun oʻz taomini, ichimligini va shahvatini tark etdi. Roʻza — Meniki(dir); bas, Men uning uchun (oʻzim) mukofot beraman›, — (deydi); (boshqa) yaxshi amallarning savobi esa oʻn barobar (qilib) koʻpaytiriladi», — dedilar.