حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، فَصَامَ حَتَّى أَمْسَى، قَالَ لِرَجُلٍ " انْزِلْ، فَاجْدَحْ لِي ". قَالَ لَوِ انْتَظَرْتَ حَتَّى تُمْسِيَ. قَالَ " انْزِلْ، فَاجْدَحْ لِي، إِذَا رَأَيْتَ اللَّيْلَ قَدْ أَقْبَلَ مِنْ هَا هُنَا فَقَدْ أَفْطَرَ الصَّائِمُ ".
Ibn Abu Avfo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men safarda Paygʻambar ﷺ bilan birga edim va u zot — to kechgacha — roʻza tutdi. Paygʻambar ﷺ bir kishiga: «(Ulovdan) tush va menga saviqni suvga qorishtirib ber», — dedilar. U: «(Kechgacha kutmaysizmi)?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «(Ulovdan) tush va menga saviqni suvga qorishtirib ber; tun mana shu tomondan kelayotganini koʻrganingizda, roʻzador (kishi) roʻzasini ochsin», — dedilar.