حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ كَانَ أَبُو مُوسَى الأَشْعَرِيُّ يُشَدِّدُ فِي الْبَوْلِ وَيَقُولُ إِنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانَ إِذَا أَصَابَ ثَوْبَ أَحَدِهِمْ قَرَضَهُ. فَقَالَ حُذَيْفَةُ لَيْتَهُ أَمْسَكَ، أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ قَائِمًا.
Abu Voildan rivoyat qilinadi: Abu Muso al-Ashʼariy bavl masalasiga juda urgʻu berar va: «Bani Isroildan birovning kiyimiga siydik tegsa, u oʻsha joyni kesib tashlar edi», — der edi. Buni eshitib, Huzayfa Abu Voilga: «Koshki u (Abu Muso) bunchalik urgʻu bermaganida edi», — dedi. Huzayfa qoʻshimcha qildi: «Rasululloh ﷺ bir qavmning axlatxonasi (yoniga) borib, tik turgan holda bavl qildilar».