حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " عُذِّبَتِ امْرَأَةٌ فِي هِرَّةٍ حَبَسَتْهَا، حَتَّى مَاتَتْ جُوعًا، فَدَخَلَتْ فِيهَا النَّارَ ـ قَالَ فَقَالَ وَاللَّهُ أَعْلَمُ ـ لاَ أَنْتِ أَطْعَمْتِهَا وَلاَ سَقَيْتِهَا حِينَ حَبَسْتِيهَا، وَلاَ أَنْتِ أَرْسَلْتِيهَا فَأَكَلَتْ مِنْ خَشَاشِ الأَرْضِ ".
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Allohning Rasuli ﷺ: «Bir ayol — oʻzi ochlikdan oʻlguncha qamab qoʻygan bir mushuk sababli — azoblandi va doʻzaxga tashlandi», — dedilar. Allohning Rasuli ﷺ yana: «(Alloh yaxshiroq bilguvchi) Alloh (oʻsha ayolga): ‹Sen uni (mushukni) qamab qoʻyganingda, na uni boqding, na sugʻording, hamda uni — yer hasharotlarini yeb (tirik qolishi) uchun — qoʻyib (ham) yubormading›, — dedi», — dedilar.